پایگاه اطلاع رسانی ایران رصد، به گزارش خبرگزاری صدا و سیما به نقل از مرکز ارتباطات و اطلاع‌رسانی معاونت علمی، فناوری و اقتصاد دانش‌بنیان ریاست جمهوری، سجاد عباسی فشمی افزود: مطابق شیوه جدید ثبت‌نام رویداد اینوتکس، به‌منظور ارتقای دستاورد‌های قابل ارائه در نمایشگاه، سطح نوآوری محصولات و دستاورد‌های مشارکت‌کنندگان و متقاضیان فضای نمایشگاهی مورد بررسی قرار می‌گیرد تا مشاوره‌های لازم برای ارتقای حضور و استقرار محصولات نوآورانه ارائه شود.

وی گفت در نمایشگاه اینوتکس ۲۰۲۴، رویداد‌های جانبی مانند اینوتکس‌پیچ، ریورس‌پیچ، استیج اینوتکس و رویداد دانش آموزی سیکاپ نیز برگزار خواهد شد که برنامه این نشست‌ها در وبگاه نمایشگاه به نشانی inotex.com قابل مشاهده است.

معاون توسعه نوآوری پارک فناوری پردیس نیز با بیان اینکه اینوتکس ۲۰۲۴ در سه بخش نمایشگاهی، رویداد‌های تجاری و ترویجی و رویداد‌های برخط برگزار می‌شود، افزود: در بخش نمایشگاهی، بازیگرانی که به نحوی در زیست بوم نوآوری و فناوری کشور فعال هستند، حضور خواهند داشت که می‌توان به شرکت‌های فناور و دانش‌بنیان، استارتاپ‌ها، شتابدهنده‌ها و مراکز رشد، رهبران و مشاوران، مخترعان، پارک‌های فناوری، دانشگاه‌ها و مراکز پژوهشی اشاره کرد.

مجتبی جباری‌پور با اشاره به حضور ۴۵۰ شرکت و بازدید بیش از ۱۰۰ هزار نفری از اینوتکس ۲۰۲۳ گفت: ارتباط مستقیم با هزاران بازدیدکننده، کارآفرین و مسؤولان دولتی، اطلاع از آخرین تحولات فناورانه و تغییرات نوآوری در منطقه و کشف فرصت‌های نوین سرمایه‌گذاری یا جذب سرمایه‌گذار از جمله فرصت‌ها و ظرفیت‌های نمایشگاه اینوتکس خواهد بود.

سیزدهمین دوره نمایشگاه بین‌المللی فناوری و نوآوری اینوتکس روز‌های ۱۸ تا ۲۱ اردیبهشت ۱۴۰۳ در پارک فناوری پردیس برگزار خواهد شد. علاقه‌مندان جهت کسب اطلاعات بیشتر و ثبت‌نام می‌توانند به نشانی inotex.com مراجعه کنند و یا با شماره ۸۸۵۰۳۰۳۰-۰۲۱ تماس بگیرند.

پایگاه اطلاع رسانی ایران رصد، به نقل از سایت ساینس دیلی، پژوهشگران دانشگاه ملی سنگاپور نوع جدیدی از سلول‌های خورشیدی با بهره‌وری بالا، را ابداع کردند. این سلول خورشیدی از نوع سه اتصالی پروسکیت (perovskite/Si tandem) است که در بهره‌وری تبدیل انرژی به سطح ۲۷.۱ درصد در سانتی‌مترمربع رسیده است. این میزان بهره وری بهترین عملکرد در این نوع سلول ها تا کنون به شمار می رود.

این محققان به این منظور یک سلول خورشیدی پروسکیت با سیانات یکپارچه (cyanate-integrated) را به صورت دو لایه‌ای و چند اتصالی به منظور افزایش بهره وری طراحی و نمونه آزملیشگاهی آن را تولید کرده‌اند.

هر کدام از لایه‌ها از مواد فتوولتاییک مختلفی ساخته شده و در گستره متفاوتی انرژی خورشیدی را جذب می‌کند. اما فناوری‌های کنونی سلول‌های خورشیدی چنداتصالی مشکلات زیادی دارند از جمله اینکه سبب هدررفت انرژی می شود که موجب ولتاژ پایین و ناپایداری وسیله در زمان عملیات است.

«هو» استادیار دانشگاه ملی سنگاپور و مدیر تیم پروژه گفت:

مساله قابل توجه این است که، بعد از ۱۵ سال تحقیقات مداوم در حوزه سلول های خورشیدی پروسکیت پایه، این کار اولین تجربه موفق در تزریق سینات در داخل پروسکیت برای تقویت بهره‌وری پایداری ساختار تبدیل انرژی است.

برای غلبه بر این مشکلات، «هو» رهبری گروهی از دانشکده طراحی و مهندسی را برعهده گرفت تا برای اولین بار تزریق موفقیت آمیز سینات در یک سلول خورشیدی پروسکیت را به اثبات برساند.

تیم تحقیقاتی دانشگاه سنگاپور آزمایشات خود را روی «سینات» انجام داد که یک نوع «سودوهالید» (pseudohalide) است و از آن به عنوان جایگزینی برای برومید استفاده کردند.

بهره‌وری تئوریک سلول های خورشیدی تاندمی سه اتصالی پروسکیت از ۵۰ درصد بالاتر رفته که این نشان دهنده پتانسیلی برای بهبود و ارتقای بیشتر است؛ به خصوص در زمینه کاربرد در فضای نصب محدود. این محققان قصد دارند در گام بعدی این فناوری برای ماژول‌های بزرگتر بدون کاهش بهرهوری و پایداری ارتقاء دهند.

پایگاه اطلاع رسانی ایران رصد، به گزارش خبرگزاری صداوسیما، به نقل ازمرکز ارتباطات و اطلاع رسانی معاونت علمی، فناوری و اقتصاد دانش بنیان ریاست جمهوری، ستاد توسعه اقتصاد دانش بنیان دیجیتال در سالی که گذشت از ۴۷ طرح اقتصاد دانش بنیان در حیطه‌های فناوری اطلاعات، هوش مصنوعی، آموزش و اشتغال، بهبود فضای کسب وکار و رباتیک با صرف هزینه ۱۲۶ میلیارد تومانی حمایت کرد.

ستاد توسعه اقتصاد دانش‌بنیان دیجیتال

ستاد توسعه اقتصاد دانش‌بنیان دیجیتال به منظور تدوین سیاست‌ها و تعیین اولویت‌های توسعه فناوری‌های اقتصاد دانش بنیان دیجیتال و با توجه به اسناد مصوب این حوزه و خصوصا سند چشم‌انداز ۲۰ ساله کشور، ایجاد هماهنگی بین دستگاهی و همکاری در جهت تسریع در انجام طرح‌های کلان و فناورانه حوزه اقتصاد و هوشمندسازی کشور و توسعه کسب‌وکار‌های این حوزه در معاونت علمی و فناوری ریاست جمهوری تشکیل شده است.

هدف ستاد

هدف این ستاد، ترویج و توانمندسازی، حمایت از پژوهش‌های کاربردی و توسعه فناوری‌های نوظهور دیجیتال به ویژه هوش مصنوعی، کلان داده‌ها و پردازش ابری، اینترنت اشیا، زنجیره‌های بلوکی، فناوری‌های مجازی سازی AR و VR و سیستم‌های هوشمندسازی به صورتی گسترده، کمک به توسعه اکوسیستم و فضا‌های استارتاپی، جهت دهی به تامین مالی نوآوری در جهت حمایت از این فناوری‌ها و اجرای پروژه‌های پرچمدار با بهره مندی از ظرفیت شرکت‌های بزرگ دانش بنیان و مشارکت با بخش‌های خصوصی و دولتی بوده است.

در حال حاضر نیز هدف اصلی این ستاد توسعه کاربرد فناوری‌های نوظهور در راستای مسائل و نیاز‌های اساسی کشور است و بدین منظور فعالیت‌های آن متمرکز بر چهار لایه نقشه راه هوشمندسازی شامل بازار، محصول، فناوری و زیرساختی و پژوهشی است.

ساختار ستاد

هم‌اکنون ذیل ستاد، کارگروه‌هایی از جمله فناوری اطلاعات، فناوری ارتباطات، میکروالکترونیک و رباتیک، بین الملل و کمیته اشتغال و اموزش مشغول به فعالیت هستند.

فعالیت‌ها

فعالیت این کارگروه‌ها در ۱۴۰۲ به حیطه‌های فناوری اطلاعات، هوش مصنوعی، آموزش و اشتغال، بهبود فضای کسب وکار و رباتیک تقسیم می‌شود که در مجموع معادل ۴۷ پروژه در این زمینه‌ها در حال انجام است که مجموع هزینه‌های صرف شده برای پیش‌برد اهداف پروژه‌ها ۹۷۱/۱۲۶ میلیارد تومان بوده است.

از میان این طرح ها تعداد ۲۱ طرح مربوط به حیطه فناوری اطلاعات، هشت طرح  هوش مصنوعی، چهار طرح آموزش و اشتغال، ۱۲ طرح  بهبود فضای کسب و کار و دو طرح رباتیک بوده است.

این طرح‌ها همگی مصوب اجرایی ۱۴۰۲ بوده اند و در این سال آغاز شده اند و در کنار آنها طرح مصوب سال ۱۴۰۱ نیز وجود داشته و در حال پیشبرد فعالیت بوده اند.

بر این اساس، این ستاد، در مجموع در حال حمایت از ۱۴۷ طرح در حیطه‌های مذکور که ۷۰ طرح آن در حیطه فناوری اطلاعات، ۲۲ طرح هوش مصنوعی، ۲۸ طرح  آموزش و اشتغال، ۱۶ طرح  بهبود فضای کسب و کار و ۱۱ طرح  رباتیک است.

در حالت کلی، ساختمان ها برای مقاومت در برابر نیروهای عمودی همچون گرانش و وزن آماده شده‌ اند؛ اما زلزله در این دسته نیروها قرار ندارد. زلزله باعث وارد شدن نیروهای افقی به سازه می‌ شود. این نیروی افقی، دیوار، کف‌، ستون‌، تیر و رابط‌ ها را به ارتعاش در می‌ آورد. تفاوتی که در بین حرکت پایین و بالای ساختمان‌ ها وجود دارد، باعث ایجاد فشار شدیدی بر سازه شده و در نتیجه ساختمان فرو می‌ ریزد. قبل از پرداختن به بررسی انواع روش‌ های مقاوم‌ سازی ساختمان، باید بتوانیم نقاط ضعف موجود در سازه‌ ها را شناسایی کرده و متناسب با هر کدام، روش مقاوم‌ سازی ساختمان در برابر زلزله را مشخص کنیم.

انواع سازه‌ های رایج در کشور ما به سه دسته سنتی، فلزی و بتنی تقسیم می‌ شوند. در سازه‌ های سنتی، مقاوم سازی بیشتر از اینکه محاسباتی و علمی باشد؛ تجربی است. در این نوع سازه‌ بر خلاف دیگر ساختمان ها، تحمل بارهای قائم بر عهده دیوار است. سازه ‎‌های فلزی به‌دلیل نیاز به رعایت استانداردهای مصالح و افزایش کیفیت اجرا در بیشتر کشورها از جمله ایران مورد استفاده قرار نگرفته‌ اند. سازه‌ های بتنی نسبت به سازه‌ های فلزی رایج‌ ترند.

مقاوم‌ سازی ساختمان با استفاده از دیوار برشی

دیوار برشی یکی از روش‌ های مقاوم‌سازی ساختمان‌ ها در برابر زلزله به شمار می‌ رود. برای بالا بردن مقاومت در برابر نیرو‌های افقی ناشی از زلزله، دیوارهای برشی را با استفاده از بادبندها محکم می‌ کنند. بادبند‌ها با نام مهاربند نیز شناخته می‌ شوند. شاید برای شما سوال باشد که کاربرد مهاربند در ساختمان چیست؟ مهاربند‌ها به دو مدل عمودی یا افقی در اشکال هندسی گوناگون تقسیم‌ بندی شده‌ اند. این محصول به منظور افزایش مقاومت سازه در برابر نیرو‌های افقی و جانبی به کار برده می‌ شوند.

استفاده از ژاکت بتنی برای بالا بردن مقاومت اجزای ضعیف سازه بتنی مثل تیر، ستون، فونداسیون و … است. بهره بردن از این روش باعث افزایش ظرفیت باربری ساختمان در برابر نیروهای جانبی و افقی مثل زلزله خواهد شد. از دیگر مزایا‌ی ژاکت بتنی که با محصور کردن بتن به دست می آید، می‌توان به بالا رفتن ظرفیت برشی، خمشی و همچنین سختی اتصالات قاب اشاره کرد. البته این روش در کنار مزایایی که دارد، منجر به افزایش وزن سازه می شود.

سیستم‌ های پلیمری تقویت‌‌ شده با الیاف یا Fiber reinforced Polymer composites (FRP) به‌ عنوان یکی از ساده‌ ترین و جدیدترین روش‌ های مقاوم سازی ساختمان به شمار می‌ آیند. این سیستم علاوه بر مقاومت بالا ‌از وزن کمی برخوردار است. از گذشته، FRP در صنایع عمرانی، هوافضا، خودرو سازی و به‌ طور‌ کلی هر حوزه‌ ای که نیاز به استحکام بالا و در عین حال وزن کم دارد استفاده می شود. این روش به علت داشتن مزایای گفته شده و پوشش نقاط ضعف راهکار‌های قبلی، جزء روش‌ های رایج در دوره کنونی محسوب می‌ شود.

مقاوم‌ سازی ساختمان در برابر زلزله با استفاده از جداساز لرزه‌ای

جدا ساز‌های لرزه‌ ای نیز جز روش‌ های نوین محسوب می‌ شوند. هدف کلی از بکار بردن این جداساز‌ها، کنترل تاثیر ارتعاشات ناشی از زلزله روی ساختمان است. در این روش ساختمان روی یک سیستم جداساز لرزه‌ ای بنا می‌ شود. در نتیجه باعث کاهش شدت نیرو‌های افقی ناشی از زلزله خواهد شد؛ البته جداساز‌ها نیز خود دارای انواع مختلفی هستند که می‌ توان با توجه به نیاز‌های گوناگون از انواع آن‌ ها استفاده کرد.

مقاوم سازی ساختمان در برابر زلزله با میراگر

میراگرا‌های لرزه‌ ای برای از بین بردن نوسانات ساختمان در هنگام زلزله استفاده می‌ شوند. میرایی اصطکاکی یکی از کارآمد ترین روش ها برای اتلاف انرژی حاصل از زمین لرزه به حساب می‌ آید. میراگرا به ساختمان اجازه می‌‌ دهد که به صورت الاستیک حرکت داشته باشند. به همین علت سازه قادر است بدون هیچ آسیبی در برابر زلزله، ساختار خود را حفظ کند.

مقاومت ساختمان‌‌های بتنی در برابر زلزله به عوامل متعددی بستگی دارد که عبارتند از:

• استفاده از طراحی زلزله‌‌ای مانند سیستم‌ های مهار کننده، ارتجاعی و جدارهای سازه‌ای
• مصالح مقاوم به زلزله با مقاومت فشاری و کششی مناسب
• پیش‌بینی زلزله توسط تکنولوژی و ابزارهای جدید روز دنیا
• استفاده از تکنولوژی‌ های مقاومت به زلزله مانند پدهای زلزله‌ای (زیر سازه‌ های نرم کننده)و اتصالات مهار کننده
• تعمیر و نگهداری منظم

پایگاه اطلاع رسانی ایران رصد، در مطالعه‌ای که به تازگی در مجله نیچر (Nature) منتشر شده است، دانشمندان از نمونه‌های موش برای خاموشی ژن در داخل بدن، پس از تحویل گذرا و بیان سرکوبگر‌های مهندسی شده با هدف قرار دادن ژن دخیل در گسترش کلسترول استفاده کردند.

دراین روش سرکوبگر‌های مهندسی شده به طور گسترده برای خاموش کردن ژن مورد بررسی قرار گرفتد. این گروه از محققان، سرکوب‌کننده‌های مهندسی شده‌ای را توسعه دادند که می‌تواند به طور خاص و بادوام ژن‌های درون‌زا را خاموش کند.

دراین مطالعه، محققان بررسی کردند که آیا بیان گذرای سرکوبگر‌های مهندسی شده در داخل بدن می‌تواند باعث خاموشی پایدار ژن شود یا خیر. برای این کار، آنها از نمونه‌های موش استفاده کردند و ژنی را مورد هدف قرار دادند که باعث تخریب گیرنده در غشای پلاسمایی کبد می‌شود، بنابراین سطح کلسترول در گردش را کنترل می‌کند. در اینجا، محققان یک رده سلولی از موش‌ها را مهندسی کردند که فعالیت رونویسی در سطح تک سلولی را گزارش کردند.

نتایج

نتایج گزارش کردند که یک بستر دامنه قابل برنامه ریزی برای اتصال به DNA انتخاب شدند که برای خاموش کردن ژن در موش کارآمدترین عملکرد را داشتند. علاوه بر این، یک تجویز mRNA ویرایشگر در داخل یک نانوذره لیپیدی با موفقیت سطح پروتئین در پلاسما را به نصف کاهش داد و این اثر برای نزدیک به یک سال در نمونه‌های موش حفظ شد. باوجود بازسازی اجباری کبد در این موش‌ها، خاموش شدن ژن ادامه یافت، که نشان می‌دهد حالت نصب شده توسط سرکوبگر مهندسی شده قابل وراثت است. در مقایسه با تداخل اسید ریبونوکلئیک (RNAi)، این روش خاموش کردن ژن کارآمدتر و پایدارتر بود، زیرا تنها یک تجویز برای یک اثر طولانی مدت مورد نیاز بود، در حالی که RNAi نیاز به چندین تجویز داشت.

به طور کلی، یافته‌ها این مطالعه نشان داد که استفاده از ترکیب سرکوب‌کننده مهندسی شده قابل برنامه‌ریزی، با موفقیت یک ژن خاص را در موش‌ها خاموش کرد و سطح پروتئین در پلاسمای در گردش را برای نزدیک به یک سال کاهش داد. این نتایج ظرفیت کاربرد‌های درمانی خاموشی ژن را برجسته می‌کند.

پایگاه اطلاع رسانی ایران رصد، تروی دنومی، یک سرهنگ ارتش آمریکا، در کنفرانس South by Southwest در آستین، تگزاس در سخنرانی خود یک بازه زمانی برای استفاده موثر از انسان های ارتقا یافته و ربات های انسان نما در جنگ آینده اعلام کرد. او به حضار گفت: «ما عمدتاً درباره بازه زمانی بین سال‌های ۲۰۳۰ تا ۲۰۴۰ فکر می‌کنیم.»

دنومی در پنلی با عنوان «انسان‌نماها یا انسان‌های ارتقا یافته: شتاب بخشیدن به خودکارسازی با هوش مصنوعی» در این کنفرانس سخنرانی کرد.

ارنش ربات ها

در طول سخنرانی، نگرانی‌هایی درباره خطرات استفاده ارتش از هوش مصنوعی و ربات ها مطرح شد.

دنومی گفت:

«باید مطمئن شویم که ربات برای انسان کار می‌کند، نه اینکه انسان برای ربات کار کند. این اطمینان باید قبل از خارج شدن ربات های ارتش از مرحله آزمایشی حاصل شود.»

این سرهنگ مثالی از یک آزمایش رباتیک که اخیرا صورت گرفته بود ارائه کرد. در آن آزمایش برخی از افراد گردان احساس می‌کردند ربات ها کنترل را در دست دارند.

او گفت:

«اخیراً آزمایشی روی برخی قابلیت‌های ربات ها انجام دادیم و چند هفته دیگر هم آزمایش دیگری خواهیم داشت. رهبران آن گردان کنترل هایی داشتند که با آنها ربات های مختلف را کنترل می‌کردند.»

دنومی و اعضای دیگر موافق بودند که وظایف پیش پا افتاده مانند استفاده از کنترل‌های متعدد برای یک دستگاه، باید قبل از پیشرفت ارتش در زمینه رباتیک، خودکار شوند.

او اضافه کرد:

«در مورد آنچه درباره کنترلرها توضیح دادم، می‌توان گفت که انسان‌ها برای ربات ها کار می‌کنند. پس باید این روند را برعکس کنیم.»

دنومی از ابزارهایی مانند گوشی‌های هوشمند ویژه و پهپادهای سازگار شده به عنوان نمونه‌هایی از دستاوردهای فناوری که هم اکنون ارتش آمریکا را تقویت می‌کنند، نام برد.

اواخر سال گذشته، نیروی دریایی آمریکا، سگ‌های رباتیک مجهز به راکت انداز M72 را آزمایش کرد.

اعضای این پنل خاطرنشان کردند که وزارت دفاع آمریکا خط مشی جدیدی را اتخاذ کرده تا مطمئن شود در استفاده از هوش مصنوعی و رباتیک، همیشه یک انسان در جریان قرار دارد.

ضرورت مشارکت انسان در فرایند کنترل ربات ها

دنومی بر ضرورت مشارکت انسان‌ها در این فرایند تأکید کرد و هشدار داد:

«فکر می‌کنم تا روزی که ماشین‌ها بتوانند اخلاق را درک کنند، هنوز راه درازی در پیش است.»

این سخنرانی نشان می‌دهد که ارتش آمریکا در حال آماده سازی برای استفاده گسترده از ربات ها و انسان های ارتقا یافته با فناوری پیشرفته در جنگ‌های آینده است. البته با توجه به مخاطرات بالقوه، تلاش می‌شود که انسان همچنان در کنترل این فرایند باقی بماند و اخلاق و ارزش‌های انسانی در آن لحاظ شود.

پایگاه اطلاع رسانی ایران رصد، به نقل از سایت دانشکده پزشکی هاروارد. استفاده از تصاویر شبکیه برای پیش بینی خطر بیماری های چشمی و سیستمیک روش معمول چشم پزشکی ممکن است در پزشکی پیشگیرانه و تشخیصی کمک کند.

با ترکیب تصویربرداری شبکیه، ژنتیک و کلان داده ها، پزشکان, محققان دانشکده پزشکی هاروارد دریافته اند که می توانند تخمین بزنند که یک فرد چقدر احتمال دارد به بیماری‌های چشمی  و بیماری های سیستمیک در آینده مبتلا شود.

آنها ارتباط قابل توجهی بین نازک شدن لایه های مختلف شبکیه و افزایش خطر ابتلا به بیماری های چشمی، قلبی، ریوی، متابولیک و عصبی و ژن های مرتبط با ضخامت لایه شبکیه را یافتند.

یافته های آنها در Science Translational Medicine منتشر شده است.

سیده مریم ذکاوت، کارشناس بالینی چشم پزشکی، محقق فوق دکتری در موسسه Broad، گفت:

«ما نشان دادیم که تصاویر شبکیه را می توان برای پیش بینی خطر آینده بیماری های چشمی و بیماری های سیستمیک استفاده کرد.

او گفت:

“این به طور بالقوه می تواند به پیشگیری از بیماری کمک کند. اگر از تصویر شبکیه فردی متوجه شویم که در آینده در معرض خطر بالای ابتلا به گلوکوم یا بیماری قلبی عروقی است. می توانیم آنها را برای غربالگری بعدی یا درمان پیشگیرانه ارجاع دهیم.”

شبکیه به دلیل موقعیت آن در پشت ساختارهای شفاف چشم، تجسم و تصویربرداری غیرتهاجمی از آن آسان است. تصویربرداری شبکیه در حال حاضر یک روش معمول در چشم پزشکی است. این مطالعه جدید احتمالات پزشکی پیشگیرانه و گفتگوی متقابل بین چشم پزشکی و سایر زمینه های پزشکی را آشکار می کند.

مطالعات قبلی ارتباط بین سلامت شبکیه و شرایط سلامتی مانند پیری، بیماری‌های متابولیک قلبی مانند دیابت و فشار خون بالا و بیماری‌های عصبی مانند زوال عقل، سکته مغزی و ام اس را نشان داده‌اند.

روش غیر تهاجمی پیش بینی بیماری

نازلی زبردست، نویسنده ارشد، استادیار چشم پزشکی HMS و مدیر تصویربرداری گلوکوم در Mass Eye و می‌گوید:

واقعاً هیجان انگیز است که بتوانیم ببینیم این تصاویر، که بدون نیاز به انجام هر نوع روش تهاجمی به دست می‌آیند. با بسیاری از شرایط سیستمیک، هم در سطح ژنتیکی و هم در سطح اپیدمیولوژیک مرتبط هستند.

برای شناسایی ارتباط بین سلامت شبکیه و خطر بیماری، و برای شناسایی ژن‌های مرتبط با سلامت شبکیه، محققان داده‌های ۴۴۸۲۳ شرکت‌کننده در Biobank بریتانیا را که در سال ۲۰۱۰ تحت تصویربرداری توموگرافی انسجام نوری (OCT) از شبکیه، ژنوتیپ و اندازه‌گیری‌های پایه سلامت قرار گرفتند، تجزیه و تحلیل کردند. و سپس برای توسعه بیماری به طور متوسط طی ۱۰ سال پیگیری شدند.

برخلاف مطالعات قبلی که ژن‌های مرتبط با سلامت کلی شبکیه را جستجو می‌کردند، این مطالعه عمیق‌تر به نقش لایه‌های سلولی مختلف که شبکیه را می‌سازند، پرداخت.

ساختار لایه‌ای

زبردست، که همچنین یکی از دانشمندان مرتبط در موسسه برود است، می‌گوید:

هر لایه شبکیه از انواع مختلفی از سلول‌ها با ساختارها و عملکردهای متنوع تشکیل شده است. ما نشان می‌دهیم که ضخامت این لایه‌های مختلف با شرایط متفاوتی مرتبط است.

محققان می گویند این مطالعه همچنین بینشی در مورد ژن ها و مسیرهای بیولوژیکی تعیین کننده سلامت شبکیه ارائه می دهد. آن می تواند برای توسعه درمان های آینده مورد استفاده قرار گیرد. در مجموع، این تیم ۲۵۹ جایگاه ژنتیکی مرتبط با ضخامت شبکیه را شناسایی کردند.

یکی از دیدگاه‌های این کار این یافته است که چندین بیماری سیستمیک از جمله عملکرد ضعیف قلب، متابولیک، ریه و کلیه با نازک شدن بخش گیرنده نوری شبکیه مرتبط است. اگرچه تحقیقات بیشتری برای تأیید علیت مورد نیاز است. مطالعات آینده همچنین باید به دنبال تکرار روش‌های مطالعه در جمعیت‌های متنوع‌تر و گروه‌های سنی مختلف باشد. زیرا شرکت‌کنندگان در Biobank بریتانیا عمدتاً سفیدپوست بودند و ۴۰ تا ۷۰ سال سن داشتند.

امکان گسترش روش

تصویربرداری OCT شبکیه در حال حاضر یک روش بالینی استاندارد در چشم پزشکی در Mass Eye and Ear و جاهای دیگر است. اما نویسندگان می‌گویند که نتایج آنها نشان می‌دهد که استفاده از آن می‌تواند گسترش یابد.

کار بیشتر بر روی ارتباط بین سلامت چشمی و متابولیک قلب، درک کاربرد بالینی آن را امکان پذیر می کند. محققان در حال گسترش این خط از تحقیقات به همراه پرادیپ ناتاراجان، دانشیار پزشکی HMS، مدیر قلب و عروق پیشگیرانه در Mass General هستند. یک عضو وابسته در ابتکار بیماری های قلبی عروقی در موسسه براد.

زیبادست گفت:

بیماران برای سلامت چشم خود به ما مراجعه می‌کنند. ما اگر بتوانیم بیشتر از سلامت چشم، به آنها بگوییم چه می‌شود. اگر با استفاده از تصاویر شبکیه به او بگوییم، به نظر می رسد که شما در معرض خطر بالای ابتلا به فشار خون هستید. بنابراین شاید بهتر باشد شما غربالگری یا به پزشک مراقبت های اولیه خود مراجعه نمایید.

نویسندگان یک رابط کاربری آنلاین برای تمام یافته های خود در پورتال دانش چشمی توسعه داده اند. آن محققان را قادر می سازد تا ارتباط بین ضخامت لایه شبکیه، بیماری و ژنتیک را بررسی کنند.

پایگاه اطلاع سانی ایران رصد، به نقل از از تارنمای تایمز. محققان انگلیسی نوعی کاغذ دیواری نانویی تقویت شده با گرافن برای گرمایش داخل ساختمان را مورد آزمایش و ارزیابی قرار دادند. در این برنامه آزمایشی، ۴۵ ساختمان مورد بررسی قرار گرفت تا عملکرد نوعی کاغذ دیواری مادون قرمز حاوی گرافن از نظر میزان گرمایش داخل ساختمان در بوته آزمایش قرار گیرد. این فناوری با قدرت گرمایشی ایجاد شده باعث حل مشکل نشت گرما و نقص عملکرد عایق‌های ساختمانی می‌شود.

عملکرد

این کاغذ دیواری ساخت شرکت نکسجین هیتینگ (NexGen Heating) است. آن می‌تواند با نشر پرتوهای مادون قرمز به گرم شدن داخل ساختمان کمک کند. این کار شبیه به کاری است که نور خورشید در ساختمان انجام می‌دهد. این فناوری هم کارایی بالایی دارد و هم قابلیت شخصی‌سازی داشته و می‌توان آن را برای هر اتاق به صورت جداگانه تنظیم کرد.

این فناوری نوید محصولی بی‌نظیر برای خانه‌ها را می‌دهد که قابلیت ادغام با پنل‌های خورشیدی را دارد. آن می‌تواند سنگ‌بنای یک زندگی پایدار باشد و به شکل قابل ملاحظه‌ای مصرف سوخت را کاهش دهد.

محققان به سرپرستی دکتر مایک سیبرت به دنبال استفاده از فناوری مادون قرمز هستند تا نیاز به منابع گرمایی سوختی سنتی را در این کشور کاهش دهد. این کاغذدیواری حرارتی با حفظ گرما و آزاد کردن آن به آرامی، یک راه‌حل امیدوارکننده برای گرمایش سبز است.

سیبرت در این زمینه گفت :

هر آنچه که تاکنون به آن رسیدیم، مثبت است. مزیت سلامتی، هزینه کم، مزایای کاهش انتشار کربن از جمله نقاط مثبت این فناوری است. یافتن جنبه منفی در این فناوری بسیار سخت است.

وی افزود:

گرافن موجود در کاغذ دیواری هنگام تغذیه با دو نوار مسی، امواج مادون قرمز منتشر می‌کند. این کاغذ دیواری را می‌توان تحت شرایطی برش زد و از آن مطابق با دکوراسیون و نقاشی اتاق استفاده کرد.

به گفته کریس پریک رییس انجمن مسکن جامعه ناتینگهام (NCHA) این فناوری در خانه‌های قدیمی موجب کاهش سوخت‌های فسیلی می شود و ساکنان این خانه ها را وادار می کند که به گرمایش برقی سبز رو بیاورند.

پایگاه اطلاع رسانی ایران رصد، به نقل از  «سای‌تک‌دیلی»، محققان وضعیت کوانتومی جدیدی از ماده را با جریان های کایرال شناسایی کرده اند که به طور بالقوه انقلابی در الکترونیک و فناوری های کوانتومی ایجاد می کند. این پیشرفت که از طریق مشاهده مستقیم با استفاده از سنکروترون Elettra ایتالیا تایید شده است، کاربردهای گسترده ای در حسگرها، زیست پزشکی و انرژی های تجدیدپذیر دارد.

جریان‌ کایرال در مقیاس اتمی و از طریق حرکت هم‌افزایانه (cooperative movement) الکترون‌ها ایجاد می‌شوند که بر خلاف مواد مغناطیسی متعارف هستند. جریان کایرال یک پدیده کوانتومی است که در آن ذرات بدون پراکندگی در یک جهت حرکت می کنند. این پدیده در سیستم های مختلفی از جمله ابررساناها و مایعات کوانتومی مشاهده شده است. ویژگی‌های آنها از خصوصیات کوانتومی یک الکترون موسوم به چرخش و نظم و آرایش آنها در کریستال ناشی می‌شود.

این جریان‌ها در مقیاس اتمی توسط حرکت مشارکتی الکترون‌ها ایجاد می‌شوند، برخلاف مواد مغناطیسی معمولی که خواص آن‌ها از ویژگی کوانتومی یک الکترون به نام اسپین و ترتیب آن‌ها در کریستال سرچشمه می‌گیرد.

اهمیت جریان کایرال (Chirality)

کایرالیته یک ویژگی بسیار مهم در علم است. در پدیده کوانتومی کشف‌شده، کایرالیته جریان‌ها با مطالعه برهم‌کنش بین نور و ماده، که در آن یک فوتون قطبی مناسب می‌تواند یک الکترون را از سطح ماده با حالت اسپینی کاملاً مشخص ساطع کند، شناسایی شد.

این کشف که در Nature منتشر شده است، دانش ما را در مورد مواد کوانتومی، جستجوی فازهای کوانتومی کایرال و پدیده‌هایی که در سطح مواد رخ می‌دهند، به میزان قابل توجهی غنی می‌کند.

کاربردها و پیامدهای بالقوه

فدریکو ماتزولا، محقق فیزیک ماده چگال در دانشگاه Ca’ Foscari ونیز و رهبر این تیم تحقیقاتی، توضیح می دهد:

کشف وجود این حالت های کوانتومی، ممکن است راه را برای توسعه نوع جدیدی از الکترونیک که از آن استفاده می کند هموار کند. جریان های کایرال به عنوان حامل های اطلاعات به جای بار الکترون. علاوه بر این، این پدیده‌ها می‌توانند پیامد مهمی برای کاربردهای آینده مبتنی بر دستگاه‌های اپتوالکترونیکی کایرال جدید و تأثیر زیادی در زمینه فناوری‌های کوانتومی برای حسگرهای جدید و همچنین در زمینه‌های زیست پزشکی و انرژی‌های تجدیدپذیر داشته باشند.

کشف و تأیید

این مطالعه برگرفته از یک پیش‌بینی نظری است. آن مستقیماً و برای اولین بار وجود این حالت کوانتومی را تأیید کرد. که تاکنون مرموز و مبهم، به لطف استفاده از سنکروترون Elettra ایتالیایی است. تا پیش از این، دانش در مورد وجود این پدیده در واقع به پیش بینی های نظری برای برخی مواد محدود می شد. مشاهده آن بر روی سطوح جامدات آن را برای توسعه دستگاه های الکترونیکی بسیار نازک بسیار جالب می کند.

این گروه تحقیقاتی که شامل شرکای ملی و بین المللی از جمله دانشگاه Ca’ Foscari ونیز، موسسه Spin، موسسه CNR Materials Officina و دانشگاه سالرنو است. پدیده ماده ای را که قبلاً برای جامعه علمی به دلیل خواص الکترونیکی آن شناخته شده بود، بررسی کردند. و برای کاربردهای ابررسانا اسپینترونیک، اما اکتشاف جدید دامنه وسیع تری دارد. و بسیار کلی تر است و برای طیف وسیعی از مواد کوانتومی قابل استفاده است.

این مواد انقلابی در فیزیک کوانتومی و توسعه فعلی فناوری‌های جدید ایجاد می‌کنند، با خواصی که بسیار فراتر از آن چیزی است که توسط فیزیک کلاسیک توصیف شده است.

پایگاه رصد علم و فناوری، به نقل از سایت ساینس دایلی، به لطف کشف جدید در حوزه خواص مولکولی کریستال‌های مایع در معرض نور قرار گرفته، ربات‌ها و دوربین‌های آینده می‌توانند از کریستال‌های مایع ساخته شوند.

به گزارش ساینس دایلی، «آلوین مودین» دانشجوی دکتری فیزیک در «دانشگاه جانز هاپکینز» و نویسنده مقاله منتشر کننده این گزارش؛ گفت:

با استفاده از این روش هر آزمایشگاهی با یک میکروسکوپ و مجموعه‌ای از لنزها می‌تواند ترکیبات و آرایه کریستال مایع را در هر الگویی که بخواهد، تنظیم کند. آزمایشگاه های صنعتی و تولیدکنندگان احتمالا می توانند این روش طی یک روز به مرحله اجرائی برسانند.

کریستال مایع

مولکول های کریستال مایع همانند مایعات دارای قابلیت جریان هستند. اما آنها برخی ویژگی های ساختار داخلی بلورهای جامد را نیز دارا هستند که در پاسخ به محرک‌های قابل تغییر هستند. آنها در صفحه‌های نمایش «ال سی دی»، ابزارهای تصویربرداری بیومدیکال و سایر دستگاه های نیازمند کنترل دقیق نور و حرکت‌های دقیق قابل بکارگیری می‌باشند.

مودین در عین حال خاطرنشان کرد که کنترل آرایه آنها در سه بُعد نیازمند تکنیک‌های پرهزینه و پیچیده است.

این تیم تحقیقاتی که شامل چند اساتید فیزیک دانشگاه جانز هاپکینز است، کشف کرد که می‌تواند سوگیری سه‌بُعدی کریستال های مایع را از طریق کنترل تماس نور با یک ماده فتوولتاییک رسوب شده روی شیشه، دستکاری کند.

روش انجام

آنها نور پلاریزه و غیرقطبی را از طریق میکروسکوپ به کریستال های مایع می تابانند. در نور پلاریزه، امواج نور در جهات خاص به جای تصادفی در همه جهات، مانند نور غیرقطبی نوسان می کنند. این تیم از این روش برای ایجاد عدسی میکروسکوپی از کریستال های مایع استفاده کرده اند که قادر به تمرکز نور بسته به قطبش نوری است که از آن می تابد.

ابتدا، تیم از نور پلاریزه شده برای تراز کردن کریستال های مایع روی یک سطح استفاده نمودند. سپس از نور معمولی برای تغییر جهت دادن کریستال های مایع به سمت بالی آن صفحه استفاده کردند. این به آنها اجازه داد تا جهت گیری دو نوع کریستال مایع رایج را کنترل کنند و الگوهایی با ویژگی هایی به اندازه چند میکرومتر، یعنی کسری از ضخامت موی انسان ایجاد کنند.

سرا، که همچنین یکی از همکاران این پژوهش و استاد دانشگاه جنوب دانمارک است، گفت:

یافته‌ها می‌تواند منجر به ایجاد ابزارهای قابل برنامه‌ریزی شود که در پاسخ به محرک‌ها تغییر شکل می‌دهند. مانند ابزارهایی که در ربات‌های نرم و لاستیکی برای کنترل اجسام و محیط‌های پیچیده یا لنزهای دوربین که به طور خودکار بسته به شرایط نوری فوکوس می‌کنند مورد نیاز است.

سرا می‌گوید:

«اگر می‌خواستم یک شکل سه‌بعدی دلخواه مانند بازو یا گیره بسازم، باید کریستال‌های مایع را به‌گونه‌ای تراز می‌کردیم که وقتی تحت یک محرک قرار می‌گرفت، این ماده به طور خود به خود به آن شکل‌ها تغییر ساختار می‌داد. اچالش اصلی تا کنون نحوه کنترل این محور سه بعدی هم ترازی کریستال های مایع بود. اما اکنون راهی برای ایجاد این امکان وجود دارد.

دانشمندان در حال تلاش برای به دست آوردن حق ثبت اختراع برای کشف خود هستند و قصد دارند آن را با انواع مختلف مولکول های کریستال مایع و پلیمرهای جامد ساخته شده از این مولکول ها آزمایش کنند.