پایگاه اطلاع رسانی ایران رصد، به نقل از فوربس، در روزهای نخست ظهور اینترنت بیانگر این درک نوین بود که  این فناوری نوظهور منجر به تحولی شگرف خواهد شد. شیوه ارتباط، کار و حتی بازی ها را تغییر خواهد داد. در هر حال، همان گونه که به طور فزاینده‌ای به اینترنت و وب وابسته شده‌ایم، جنبه تاریک آن را نیز دیده‌ایم؛ از داده‌های ضد و نقیض گرفته تا تداخل در انتخابات. واضح است که اینترنت، پناهگاه امنی نیست که زمانی به آن فکر می‌کردیم. اگر راهی برای ایجاد یک اینترنت جدید وجود داشته باشد، چه پیش می‌آید؟ سیستمی که علاوه بر امنیت، قدرت تغییر نحوه تعامل ما با دنیای دیجیتال را داشته باشد. این وعده، “وب۳”(Web3) است که گاهی اوقات از آن به عنوان ” متاورس “(Metaverse) یاد می‌شود.

نسل سوم اینترنت

وب۳، نسل سوم اینترنت به شمار می‌رود و بر این فلسفه بنا شده است که اینترنت باید بیشتر یک شبکه غیرمتمرکز از رایانه‌ها باشد تا یک شبکه متمرکز. این بدان معناست که هیچ نقطه شکست واحدی وجود ندارد و هیچ مرجع مرکزی، کنترل جریان اطلاعات را در اختیار ندارد.

متاورس، اصطلاحی ابداع‌شده از رمان علمی تخیلی معروف “Snow Crash” نوشته “نیل استفنسون”(Neal Stephenson) است که جهان واقعیت مجازی را به عنوان تکامل اینترنت پیش‌بینی می‌کند. نباید متاورس را با وب۳ که سومین مرحله توسعه وب جهانی است، اشتباه گرفت. متاورس به یک دنیای اینترنت موازی مبتنی بر واقعیت مجازی اشاره دارد که در آن کاربران می‌توانند با یکدیگر و همچنین با اشیای دیجیتال، در یک فضای سه‌بعدی تعامل داشته باشند. این به معنای گسترش اینترنت به یک دنیای مجازی سه‌بعدی است. این فناوری، یک پلتفرم فراگیر، تعاملی و اجتماعی است که در آن افراد می‌توانند برای نشان دادن خود، خرید و فروش دارایی مجازی و تعامل با سایر کاربران در لحظه، آواتارهایی را ایجاد کنند.

رزش بازار جهانی متاورس

وب۳ بیشتر در مورد فناوری بلاک‌چین و مفاهیمی مانند هویت دیجیتال، قراردادهای هوشمند و “برنامه های غیرمتمرکز”(dApps) است. آمار شرکت آلمانی “استاتیستا”(Statista) نشان می‌دهد که ارزش بازار جهانی متاورس در سال ۲۰۲۲، به ۴۷.۴۸ میلیارد دلار رسیده و قرار است تا سال ۲۰۳۰ به ۶۷۸.۷ میلیارد دلار افزایش یابد.

“ریچارد انتروپ”(Richard Entrup)، مشاور شرکت آمریکایی “میفیلد”(Mayfield)، گفت: برای من شگفت‌انگیز است که برندها، متاورس‌هایی را به وجود می‌آورند که ما را به محدودیت‌ها و ساختارهای دنیای فیزیکی متصل می‌کنند. آنها باید به ما امکان دهند تا واقعیت جدیدی را تجربه کنیم که توسط ساختارهای فیزیکی قدیمی محدود نمی‌شود.

در واقع، متاورس توسط جهان فیزیکی محدود نمی‌شود اما به زمان یا مکان نیز محدود نیست. این یک دنیای کاملا مجازی است که در آن هر چیزی ممکن خواهد بود. بسیاری بر این باورند که متاورس، یک طرح نظری برای آینده است اما به اتصال دنیای دیجیتال با دنیای فیزیکی مربوط می‌شود. این فناوری، افراد را برای تعامل داشتن و دور هم بودن، در یک فضای مجازی و مشترک دور هم جمع می‌کند.

انتروپ ادامه داد: من که شخصا شاهد گذر از دنیای بدون اینترنت به دنیای دارای اینترنت متصل جهانی بوده‌ام، شنیدن همان نظرات منفی در مورد متاورس را خنده‌دار می‌دانم. من اخیرا در مورد این موضوع سخنرانی کردم. بسیاری از مدیران قدیمی‌تر فناوری اطلاعات، ابراز نگرانی کردند و اظهار داشتند که فرزندان ما در حال حاضر بیش از اندازه در رسانه‌های اجتماعی و بازی‌ها حضور دارند و متاورس، این موضوع را تشدید می‌کند. از نظر من، وب۳ قایقی است که نمی‌خواهم آن را از دست بدهم و معتقدم شرکت‌های بزرگ نیز نباید آن را از دست بدهند. من باور دارم که می‌توانیم با استفاده از متاورس، به رشد درآمد، سبقت گرفتن در رقابت و بهبود تجربه مشتری دست یابیم.

وب۳

وب۳ بسیار متمایز از “وب ۲.۰”(Web 2.0) است. در حالی که وب ۲.۰ متمرکز و غیرقابل همکاری است، وب۳ غیرمتمرکز و قابل تعامل است. هدف اصلی متاورس در وب۳، ایجاد تجربیات و یک سیستم جدید مالکیت و سیستم مالی است. این امر از طریق رمزهای “ان‌اف‌تی”(NFT) به دست می‌آید که می‌توان آنها را به عنوان محصولات یا خدمات به کار گرفت و با ارزهای دیجیتال از طریق بلاک‌چین که زیرساخت وب۳ است، خرید و فروش کرد.

وب۳ هنوز در مراحل اولیه پذیرش توسط عموم مردم است. نتایج یک نظرسنجی مشترک نشان می‌دهد که از ۲۵۰۰ شرکت‌کننده در سراسر اروپا و آمریکا، ۶۱ درصد اظهار داشته‌اند که با یک یا چند مورد از مفاهیم وب۳، متاورس و ان‌اف‌تی آشنا هستند. از سوی دیگر، ۱۶ درصد از پاسخ‌دهندگان اظهار داشتند که هرگز چیزی در مورد این سه مفهوم نشنیده‌اند. با وجود این، همان طور که موارد استفاده از وب۳ همچنان در حال رشد است، آگاهی در مورد آن احتمالا افزایش خواهد یافت؛ به ویژه در میان شرکت‌هایی که به دنبال سود بردن از مزایای این فناوری جدید هستند.

“جوئل هازان”(Joel Hazan)، مدیرعامل شرکت آمریکایی “گروه مشاوره بوستون”(BCG) گفت: نظرسنجی اخیر گروه مشاوره بوستون نشان می‌دهد که ۶۵ درصد از افرادی که پیشتر ان‌اف‌تی خریداری کرده‌اند، ترجیح می‌دهند تا به جای یک کالای لوکس مانند یک کیف یا ساعت لوکس، یک ان‌اف‌تی “بلوچیپ”(Blue chip) هدیه بگیرند. برندهای وب۳، برندهای لوکس جدید هستند.

موارد استفاده

موارد استفاده، میزان دسترسی و مشارکت جامعه و وفاداری به آن را شامل می‌شوند. با توجه به تجزیه و تحلیل گروه مشاوره بوستون، موارد استفاده کلان شامل استفاده از متاورس برای آگاهی یافتن در مورد برند و نمایشگاه‌های مجازی است. شرکت‌هایی مانند “فراری”(Ferrari)، “نایک”(Nike) و “ردبول”(Red Bull) پیشتر برای ایجاد آگاهی و هیجان در مورد محصولات، خود را در دنیای مجازی تبلیغ کرده‌اند.

در حوزه تعامل و وفاداری جامعه، موارد استفاده کلان شامل توسعه کانال‌های خدمات مشتری مجازی، ارائه تجربیات در مورد محصول دیجیتال و ایجاد آواتارهای شخصی‌سازی‌شده برای مشتریان است. به عنوان مثال، شرکت ایتالیایی “دولچه گابانا”(Dolce & Gabbana)، یک مجموعه ان‌اف‌تی ایجاد کرده است که امکان دسترسی مشتریان به تجربیات منحصر به فرد آنلاین را در زندگی واقعی، مشابه یک برنامه عضویت فراهم می‌کند.

ارائه منابع جدید درآمد و مدل‌های تجاری

وب۳ علاوه بر تعامل و وفاداری، می‌تواند برای ارائه منابع جدید درآمد و مدل‌های تجاری استفاده شود. به عنوان مثال، پلتفرم “دیسنترالند”(Decentraland)، یک دنیای مجازی است که از بلاکچین “اتریوم”(Ethereum) پشتیبانی می‌کند. کاربران دیسنترالند می‌توانند قطعاتی از زمین را بخرند، بفروشند یا اجاره کنند و آن را برای ساختن هر آنچه که می‌خواهند، به کار ببرند. این تجربیات مجازی می‌توانند موارد گوناگونی، از بازی‌های ساده گرفته تا محتوای آموزشی و تجربیات اجتماعی را شامل شوند.

بازی‌هایی مانند دیسنترالند و “د سندباکس”(The Sandbox)، جریان‌های درآمد جدیدی را که از تجربه‌های وب۳ حاصل می‌شوند، برجسته کرده‌اند. این مدل‌ها موارد زیر را شامل می‌شوند.

• املاک مجازی که به موجب آن، کاربران می‌توانند زمین مجازی بخرند، بفروشند یا اجاره کنند.
• سفارش بی‌نهایت برای سازندگان که به موجب آن، سازندگان تشویق می‌شوند تا به توسعه محتوا ادامه دهند زیرا درصدی از درآمد آثار خود را به دست می‌آورند.
• بازی برای کسب درآمد که به موجب آن، کاربران می‌توانند با انجام دادن بازی‌ها، جوایزی را کسب کنند.

آینده متاورس در صنایع

در هر حال، بازی تنها صنعتی نیست که از وب۳ سود می‌برد. با بلوغ فناوری، بسیاری از صنایع دیگر احتمالا شروع به کاوش و پیاده‌سازی موارد استفاده از وب۳ خواهند کرد تا ارزش جدیدی را برای کسب و کار خود به وجود آورند. این موارد شامل هنر، رسانه‌های اجتماعی، سرگرمی، مراقبت‌های بهداشتی، مد و تجمل و همچنین، بخش عمومی هستند. در اینجا، هر کدام از موارد ذکر شده را به طور مختصر توضیح خواهیم داد.

هنر

در حال حاضر صنعت هنر  در حال انجام دادن آزمایش‌هایی با فناوری وب۳ است تا تجربیات جدیدی را برای هنرمندان و خریداران ایجاد کند. به عنوان مثال، “NFTify” پلتفرمی است که به هنرمندان امکان می‌دهد تا آثار هنری خود را به صورت ان‌اف‌تی ارائه دهند. سپس، این ان‌اف‌تی‌ها را می‌توان در بازار آزاد خرید، فروش یا معامله کرد. علاوه بر ان‌اف‌تی‌ها، از وب۳ می‌توان برای ایجاد گالری‌های هنری مجازی نیز استفاده کرد. از این گالری‌ها می‌توان برای به نمایش گذاشتن آثار یک هنرمند استفاده کرد و فضایی را برای مشاهده و خرید آثار هنری فراهم آورد. انتروپ در مورد ان‌اف‌تی‌ها گفت: ما به موارد بیشتری از این خرید و فروش‌ها نیاز داریم تا به افزایش آگاهی در مورد اهداف ارزشمند کمک کنند.

رسانه‌های اجتماعی

رسانه‌ اجتماعی، صنعت دیگری است که می‌تواند از پذیرش وب۳ بهره‌مند شود. به عنوان مثال، توئیتر به کاربران این امکان را می‌دهد که تصاویر ان‌اف‌تی پروفایل خود را به اعضای “توئیتر بلو” (Twitter Blue) نشان دهند. پیامدهای این امر، دو جانبه است. ابتدا هنرمندان می‌توانند از توییتر برای نمایش و فروش آثار هنری خود استفاده کنند. دوم، خریداران می‌توانند از توییتر برای یافتن و خرید آثار هنری استفاده کنند. رسانه‌های اجتماعی نیز در ایجاد جامعه، نقش اساسی دارند.

هازان گفت: برندهای وب۳، یک جامعه دارند نه مشتری. وقتی شرکت “RTFKT” را طی شش ماه بررسی می‌کنید، می‌بینید که آنها بیش از ۱.۵ میلیارد دلار ارزش ناخالص کالا تولید کرده‌اند اما تصمیم گرفته‌اند که فقط ۳۰۰ میلیون دلار را برای خود نگه دارند و میلیون‌ها دلار را به جامعه بازگردانند.

سرگرمی

صنعت سرگرمی نیز استفاده از فناوری وب۳ را آغاز کرده است. رویدادهای متعددی توسط افراد مشهور در دنیای مجازی با پشتیبانی وب۳ برگزار شده‌اند که از میان آنها می‌توان به برگزاری کنسرت‌ها اشاره کرد. این امر امکان می‌دهد تا سطح جدیدی از تعامل با طرفداران و توانایی فروش بلیط، کالا و سایر موارد مرتبط با کنسرت فراهم شود.

مراقبت‌های بهداشتی

بهداشت و درمان، یکی دیگر از صنایعی است که می‌تواند از پذیرش وب۳ بهره‌مند شود. استفاده از وب۳ می‌تواند به ایجاد یک تجربه مراقبت بهداشتی ایمن‌تر، کارآمدتر و همه‌جانبه کمک کند. به عنوان مثال، فیزیوتراپی، از دید رایانه‌ای برای اندازه‌گیری دامنه حرکتی مفاصل آسیب‌دیده و پیشرفت بهبودی بیماران استفاده می‌کند.

مد و تجمل

صنعت مد و تجمل نیز استفاده از وب۳ را آغاز کرده است. به عنوان مثال، شرکت آلمانی “هوگو باس”(Hugo Boss)، یک چالش “TikTok” را آغاز کرد که در آن، شرکت‌کنندگان می‌توانستند ان‌اف‌تی برنده شوند. این چالش، انتشار ۳.۱ میلیون ویدیو و بیش از ۷.۵ میلیارد بازدید به همراه داشت. مجموعه “کلینیک”(Clinique) متعلق به “استه لودر”(Estee Lauder) نیز میزبان مسابقه‌ای برای مشتریانی بود که عضو برنامه موسوم به “وفاداری”(loyalty) آن بودند تا فرصتی را برای برنده شدن محصولات رایگان به مدت ۱۰ سال فراهم کند..

بخش عمومی

بخش عمومی نیز استفاده از وب۳ را آغاز کرده است. وب۳ می‌تواند فرآیندهای بخش عمومی را به طور تصاعدی کارآمدتر کند و امکان دسترسی به خدمات دولتی را برای کسانی که به آنها نیاز دارند، افزایش دهد. به عنوان مثال، دولت‌ها می توانند از وب۳ در ایجاد هویت دیجیتال برای شهروندان استفاده کنند. از این هویت‌های دیجیتالی می‌توان برای دسترسی به خدمات مختلف دولتی مانند مراقبت‌های بهداشتی، آموزشی و تامین اجتماعی استفاده کرد. علاوه بر این، وب۳ را می‌توان برای ایجاد سیستم‌های رای‌گیری دیجیتالی که روی بلاک‌چین اجرا می‌شوند، به کار برد. این کار، امکان رای‌گیری ایمن‌تر و شفاف‌تر را فراهم می‌کند.

پایگاه اطلاع رسانی ایران رصد، به گزارش ایسنا و به نقل از وایرد، در حالی که غول‌های فناوری، مؤسسات مالی و شرکت‌های فناور مشتاق هستند. که بخشی از انقلاب اینترنتی به نام “متاورس”(metaverse) باشند. به نظر می‌رسد ارتش ایالات متحده از مدت‌ها پیش در حال ساختن نسخه‌ای از این دنیای دیجیتال برای خود است.

وقتی کسی در مورد متاورس صحبت می‌کند. معمولاً تصویری در ذهن ترسیم می‌شود که در آن مردم در دنیای دیجیتال همانطور که “مارک زاکربرگ” مؤسس شرکت “فیسبوک” که اکنون به “متا” تغییر نام داده است، می‌گوید، با هم ملاقات می‌کنند.

“مارک زاکربرگ” با اعلام قصد خود برای ایجاد این قلمروی دیجیتالی توانست توجه جهانی را به خود جلب کند. و تعداد زیادی از شرکت‌های دیگر را به این دنیای کاملاً جدید علاقه‌مند کند.

آیا این یک دنیای کاملاً جدید است؟

کسب‌ و کارهای بزرگ و کوچک عجله دارند تا بخشی از متاورس باشند. و زمین‌های مجازی را با قیمت چند میلیون دلاری تصاحب کنند. اما با نگاهی فراتر از زرق و برق این دنیای جدید متوجه می‌شویم که اجزای سازنده آن چندان جدید نیستند. محیط‌های واقعیت افزوده و مجازی، نمایشگرهای روی هدست‌ها و شبیه‌سازی‌های سه‌بعدی مدت‌هاست که در مجموعه‌های نظامی وجود داشته‌اند.

فناوری واقعیت مجازی(VR) در دهه گذشته بخشی جدایی‌ناپذیر از آموزش خلبانان و ملوانان در ارتش ایالات متحده بوده است. با توجه به هزینه‌های میلیون‌ها دلاری روی هر قطعه از تجهیزات نظامی، نیروهای دفاعی همواره برای آموزش پرسنل خود به محیط‌های شبیه‌سازی شده متکی بوده‌اند. این فناوری همچنین به کاربران این امکان را می‌دهد که تجهیزات را تا حد ممکن آزمایش کنند. و برای بهبود مهارت‌های انسانی به شکل بی‌وقفه تلاش کنند.

ارتش آمریکا در حالی که از واقعیت مجازی برای آماده کردن پرسنل خود برای میدان نبرد استفاده می‌کند. بیمارستان‌های نظامی نیز از این فناوری برای کمک به سربازان برای دور شدن از شرایط وحشتناکی که در جنگ تجربه کرده‌اند. و مبارزه با استرس پس از سانحه استفاده کرده‌اند.

بخش دفاعی شرکت “بوئینگ” از واقعیت افزوده(AR) برای آموزش مکانیک‌های خود ساعت‌ها قبل از تماس با هواپیمای جنگی روی ناوها و برای اهداف تعمیر و نگهداری آنها استفاده می‌کند. در حالی که ارتش ایالات متحده قراردادی نزدیک به ۲۲ میلیون دلاری با شرکت “مایکروسافت” برای تحویل بیش از ۱۲۰ هزار هدست “هولولنز” امضا کرده است. این در حالی است که این قرارداد خیلی قبل از اینکه “فیسبوک” به “متا” تبدیل شود، منعقد شده است.

اسباب بازی‌های جدید ارتش ایالات متحده برای تحقق متاورس

این که ارتش ایالات متحده در صدر توسعه دنیای متاورس باقی مانده است. در پروژه‌های جدید آن که از دستیاران هوش مصنوعی استفاده می‌کنند. مشهود است. پروژه‌هایی که به سربازان از طریق صداها، گفتار و گرافیک بر اساس مکان و عملکردشان مشاوره ارائه می‌دهند.

خلبانان جنگنده با استفاده از آنها مهارت کسب می‌کنند. و سلاح‌های مختلف در این فضا از فرآیند آزمون و خطا و برای کسب مهارت و مانور انسانی می‌گذرند.

برای کسانی که در پی کسب اطلاع از چشم‌انداز “زاکربرگ” نسبت به متاورس هستند. می‌توان گفت که در ماه دسامبر سال گذشته، نیروی هوایی ارتش ایالات متحده جلسه‌ای در سطح بالا در یک محیط مجازی برگزار کرد که بیش از ۲۵۰ نفر از مناطق مختلف در جهان به آن ملحق شدند.

قابل ذکر است که ارتش ایالات متحده مجبور نیست متاورس خود را به “متا” یا “مایکروسافت” واگذار کند. چرا که دنیای متاورس ارتش آمریکا با مجموع قطعات اختصاصی آن ساخته شده است و در حال حاضر بسیار بیشتر از آنچه ما می‌دانیم، عملیاتی است.

پایگاه اطلاع رسانی ایران رصد، به گزارش ایسنا و به نقل از اسپیس، شرکت “اسپیس ایکس”(SpaceX)، گروه دیگری از ماهواره‌های اینترنتی “استارلینک”(Starlink) را از طریق فالکون ۹ با موفقیت پرتاب کرد.

یک موشک دو مرحله‌ای “فالکون۹”(Falcon ۹)، ۴۸ ماهواره استارلینک را از پایگاه فضایی “کیپ کاناورال”(Cape Canaveral) در فلوریدا به مدار زمین برد. نخستین مرحله موشک پس از پرتاب، به زمین بازگشت.

ایلان ماسک پس از پرتاب موفقیت‌آمیز در توئیتی نوشت: ۴۸ استارلینک دیگر هم‌ اکنون به مدار رسیدند.

استارلینک، گروهی از ماهواره‌های پهنای باند است که اسپیس ایکس آنها را در مدار پایین زمین جمع می‌کند. این شرکت از سال ۲۰۱۹ تاکنون، بیش از ۲۰۰۰ ماهواره استارلینک را راه‌اندازی کرده است و تعداد بیشتری را نیز در آینده نزدیک عرضه خواهد کرد.

شرکت اسپیس ایکس، مجوز پرتاب ۱۲ هزار ماهواره استارلینک را در اختیار دارد و برای ۳۰ هزار ماهواره دیگر نیز درخواست تایید کرده است. ماموریت جدید استارلینک موسوم به “Starlink ۴-۱۰”، چهل و یکمین پرتاب را برای این ماهواره‌ها رقم زد.

ماه گذشته، اسپیس ایکس تقریبا یک گروه کامل از ماهواره‌های استارلینک را به دلیل طوفان خورشیدی از دست داد که باعث شد ده‌ها ماهواره از فضا سقوط کنند و چند روز پس از پرتاب در جو زمین بسوزند. اسپیس ایکس از آن زمان برای جلوگیری از تکرار حوادث مشابه، ارتفاع استقرار ابتدایی خود را افزایش داده است.

اسپیس ایکس گفت که پرتاب روز چهارشنبه، چهارمین پرواز و فرود را برای مرحله اول فالکون۹ رقم زد. همچنین این تقویت‌کننده، ماموریت “Arabsat-۶A” را در آوریل ۲۰۱۹، “STP-۲” را برای ارتش آمریکا در ژوئن ۲۰۱۹ و ماهواره ایتالیایی رصد زمین موسوم به “COSMO-SkyMed” را در ژانویه پرتاب کرد.

دو ماموریت نخست این فهرست یعنی Arabsat-۶A و STP-۲ توسط موشک بزرگ “فالکون هوی”(Falcon Heavy) شرکت اسپیس ایکس انجام گرفت و ماهواره COSMO-SkyMed، توسط فالکون۹ پرتاب شد.

پایگاه اطلاع رسانی ایران رصد، به گزارش ایسنا و به نقل از نیو اطلس، بازخورد لمسی می‌تواند به بازی‌ها و سایر تجربیات در محیط واقعیت مجازی، ابعاد بیشتر و تجربه فراگیرتری بدهد، اما دستیابی به آن دشوار است.

اکنون یک استارتاپ به نام “امرج”(Emerge) دستگاهی به نام “Wave-۱” ساخته است که با یک هدست واقعیت مجازی جفت می‌شود. و امواج فراصوت یا اولتراسونیک منتشر می‌کند و بدین وسیله به کاربران اجازه می‌دهد. اشیا و چیزهای مختلف را در محیط مجازی احساس کنند.

Emerge Wave

این دستگاه با نام کامل “Emerge Wave-۱” یک پنل به ابعاد ۲۶ در ۲۹.۸ سانتی‌متر است. که روی یک میز قرار می‌گیرد. و حجمی سه‌بعدی از امواج فراصوت را در فضای بالای خود پخش می‌کند. هنگامی که دستان خود را روی این دستگاه می‌گیری. می‌توانید این نیرو را که تا حدود یک متری بالای پانل و با زاویه ۱۲۰ درجه‌ای در اطراف آن پخش می‌شود، به صورت لمسی احساس کنید.

ایده پشت این دستگاه این است که به افراد از اشیاء مجازی که از طریق هدست واقعیت مجازی می‌بینند، بازخورد لمسی ارائه دهد.

سیستم “Wave-۱” با برنامه “Emerge Home” همگام‌سازی می‌شود. که شامل طیف وسیعی از بازی‌ها و برنامه‌های اجتماعی است که مخصوص این سیستم ساخته شده‌اند.

هیچ یک از این برنامه‌ها به هیچ کنترلی به غیر از دست خود کاربر که از طریق حسگرهای ردیابی دستی “Meta Quest ۲” ردیابی می‌شوند، نیاز ندارند.

از آنجایی که غول‌های فناوری دنیا با اشتیاق فراوان به دنبال توسعه دنیای “متاورس” هستند. نیاز به بازخورد لمسی از محیط واقعیت مجازی به شدت احساس می‌شود. به آواتارهایی فکر کنید که در یک اتاق مجازی نشسته‌اند و با یکدیگر صحبت می‌کنند. اما نمی‌توانند غیر از تجربه صوتی و تصویری هیچ بازخورد دیگری از محیط داشته باشند. این در حالی است که “Emerge Wave-۱” به عنوان مثال به کاربران در آن اتاق امکان می‌دهد دست دادن با یکدیگر را تجربه و احساس کنند.

هپتیک‌ها

بازخورددهنده‌های لمسی یا “هپتیک‌ها” قطعاً یک حوزه جذاب از واقعیت مجازی(VR) هستند که تا حد زیادی ناشناخته باقی مانده‌اند و به نظر می‌رسد “Emerge Wave-۱” یکی از اولین دستگاه‌های آماده عرضه به مصرف کننده باشد که به زودی وارد بازار خواهد شد.

البته این دستگاه، محدودیت‌هایی نیز دارد. برای مثال، امواج فراصوت فقط از یک جهت ساطع می‌شوند که احتمالاً دامنه حس‌های لامسه ارائه شده را محدود می‌کند. به نظر می‌رسد که هنگام کار با این دستگاه باید دستان خود را صاف بالای آن نگه دارید تا تمام قدرت ناشی از امواج فراصوت را احساس کنید و ما حتی هنوز مطمئن نیستیم که مثلا دست دادن که در زاویه‌ای دیگر انجام می‌شود، به خوبی حس می‌شود یا نه.

در واقع تمام چیزهایی که گفته شده، ادعاهای شرکت سازنده است و هنوز هیچ کارشناسی آن را امتحان نکرده‌ است. بنابراین نمی‌توانیم تضمین کنیم که بازخوردهای لمسی که این دستگاه ارائه می‌دهد، چقدر خوب هستند.

مسئله دیگری که باید لحاظ شود، اکوسیستم اپلیکیشن “Emerge” است. چرا که اگر قرار باشد صدها دلار برای یک دستگاه پرداخته شود. باید تضمین شود که نرم‌افزارهای زیادی برای استفاده از آن وجود خواهد داشت. نه اینکه فقط چند بازی کوچک و یک فضای پاتوق مجازی باشد. در واقع اگر بتواند به نحوی با مجموعه نرم‌افزارهای گسترده سیستم “Quest” کار کند، فروش بسیار آسان‌تر و بیشتری خواهد داشت.

با این حال، چنین دستگاه‌هایی یک ایده بسیار جذاب برای فناوری واقعیت مجازی است.

شرکت “Emerge” در حال حاضر به دنبال تهیه بودجه برای سیستم “Wave-۱” است. و در حال حاضر بیش از ۵۰ هزار دلار از ۲۰۰ هزار دلار مورد نظر خود را جمع‌آوری کرده است.

هم اکنون امکان پیش‌سفارش این دستگاه با ودیعه ۴۵۰ دلاری فراهم است. و سفارش‌ها در ماه آوریل یا سپتامبر به مشتریان تحویل داده می‌شوند.

پایگاه اطلاع رسانی ایران رصد، به گزارش ایسنا و به نقل از دیلی میل، چین قصد دارد به مانند ماهواره‌های اینترنتی “استارلینک” شرکت “اسپیس‌ایکس”، یک ابرصورت فلکی شامل حداکثر ۱۳ هزار ماهواره در مدار نزدیک زمین مستقر کند.

گفته می‌شود که این اقدام در راستای پشتیبانی از توسعه اینترنت تلفن همراه شبکه ۵G در چین است.

جزئیات چندانی در مورد این پروژه منتشر نشده است. اما گفته می‌شود هدف از آن، پر کردن شکاف‌های موجود در ارتباطات زمینی خدمات‌رسانی به مناطق روستایی در کشور پهناور چین است.

در کل، هر حرکتی که چین در فضا انجام می‌دهد. نگرانی‌هایی را در میان کارشناسان امنیتی ایجاد می‌کند. از جمله اینکه چین ممکن است چه استفاده‌هایی از این صورت فلکی ماهواره‌ای داشته باشد.

استقرار یک صورت فلکی برای ماهواره‌های اینترنتی، یک پروژه سطح بالا برای دولت چین در نظر گرفته می‌شود. و می‌تواند موجب ارائه خدمات ارتباطی به سراسر جهان نه فقط در چین، بلکه در رقابت با اپراتورهای غربی باشد.

ابرصورت فلکی ماهواره‌ای

یک ابرصورت فلکی ماهواره‌ای متشکل از صدها تا هزاران ماهواره است که با هم کار می‌کنند. تا تمام مناطق زمین را پوشش دهند و اغلب آنها در فاصله چند صد کیلومتری بالای سطح زمین کار می‌کنند. تا خدمات اینترنتی ارائه دهند.

اما روابط بین چین و دنیای غرب در حال حاضر چندان مطلوب نیست. چرا که غرب به دلیل سرپوش گذاشتن چین بر ظهور و شیوع کووید-۱۹ از دست چین عصبانی است و هرگونه پرتاب گسترده ماهواره‌ها احتمالاً منجر به ترس از استفاده از آنها برای جاسوسی از ایالات متحده و متحدانش می‌شود.

در حال حاضر، صورت فلکی “استارلینک” با نزدیک به ۲۰۰۰ ماهواره‌ی در حال بهره‌برداری، توسعه یافته‌ترین صورت فلکی ماهواره‌ای است. اما شرکت “آمازون” نیز قصد دارد هزاران ماهواره را به مدار نزدیک زمین پرتاب کند. و اتحادیه اروپا در حال بررسی آن است.

به گفته رسانه‌های دولتی چین، یک پایگاه مرکزی برای استقرار این ابرصورت فلکی در شهر چونگ‌کینگ ساخته خواهد شد.

همچنین در حال حاضر ظرفیت پردازش داده محدودی در چین وجود دارد. آن برای یک شبکه جهانی، این کشور باید ایستگاه‌های زمینی را در سراسر جهان مستقر کند.

اولین جزئیات این ابرصورت فلکی در اواخر سال ۲۰۲۰ منتشر شد. زمانی که دولت چین به این منظور و برای استقرار دو صورت فلکی ماهواره‌ای در مدار نزدیک زمین به اتحادیه بین‌المللی مخابرات(ITU) درخواست داد.

این درخواست شامل ارسال مجموعا ۱۲ هزار و ۹۹۲ ماهواره است. که در فاصله ۳۱۰ مایلی تا ۷۱۱ مایلی در مدار زمین قرار می‌گیرند. هدف این است که آنها در طیف وسیعی از باندهای فرکانسی و به طور بالقوه در سراسر جهان فعالیت کنند. و به کشورهای مختلف خدمات ارائه دهند.

این تلاش، بخشی از یک برنامه پنج ساله است. که تا سال ۲۰۲۶ اجرا خواهد شد و خواستار یک شبکه یکپارچه ارتباطی برای رصد زمین و ماهواره‌های مسیریابی است.

چین تاکنون ماهواره‌های رصد زمین را به فضا پرتاب کرده است. از جمله دو ماهواره به نام “گائوفن”(Gaofen) که به ادعای چین برای نظارت بر بلایای طبیعی دریایی، محیط زیست دریایی و حفاظت از آب هستند.

هیچ جزئیاتی در مورد قابلیت‌های ماهواره‌هایی که در ماه نوامبر برای جایگزینی دستگاه‌های نسل قبلی پرتاب شدند. منتشر نشده است. اما رسانه‌های دولتی می‌گویند که از آنها برای طراحی شبکه جاده‌ای، بررسی زمین و تخمین میزان محصولات کشاورزی نیز استفاده خواهد شد.

این ماهواره‌ها با دقت پنج اینچ، وضوح بی‌سابقه‌ای دارند که آنها را در سطح ماهواره‌های جاسوسی سطح بالای ایالات متحده قرار می‌دهد.

چین همچنین راه‌اندازی سیستم “بیدو”(BeiDou)، جایگزین چینی برای سیستم مسیریابی ماهواره‌ای GPS متعلق به ایالات متحده را تکمیل کرده و آن را در سطح جهانی در دسترس قرار داده است.

این فقط دولت چین نیست که ماهواره‌ها را به مدار نزدیک زمین پرتاب می‌کند، بلکه شرکت “گلکسی اسپیس” مستقر در پکن نیز قصد دارد شش ماهواره ارتباطی را در سال جاری میلادی به فضا پرتاب کند.

به نظر می‌رسد یک رقابت بین اپراتورهای غیردولتی در چین به وجود آمده است که می‌تواند در نهایت به پروژه جدید ماهواره‌ای ملی تبدیل شود.

علاوه بر نگرانی در مورد هدف واقعی استقرار این شبکه جهانی از ماهواره‌ها، آنها خطر برخورد در فضا را نیز افزایش می‌دهند. و می‌تواند به فضاپیماهای دیگر آسیب برسانند.

چین نیز از آن سو، به تازگی با دو عبور نزدیک ماهواره‌های “استارلینک” از ایستگاه فضایی “تیان‌هه” چین در ماه ژوئیه و اکتبر سال گذشته، نسبت به پروژه “استارلینک” ابراز نگرانی کرد.

دولت چین در همین راستا در مورد این خطرات برخورد و خطرات بالقوه‌ای که برای فضانوردان ایجاد می‌شود. به سازمان ملل مراجعه کرد و از این نهاد بین‌المللی خواست که مسئولیت بین‌المللی کشورها را در قبال فعالیت‌های فضایی به آنها یادآوری کند.

پایگاه اطلاع رسانی ایران رصد، به گزارش اسپوتنیک، رومن دوشکین پیرامون پیش بینی نصب دستگاه های واقعیت مجازی در مغز انسان، گفت که بشر در آینده از فناوری‌هایی مشابه اختراعات سریال علمی تخیلی بریتانیایی “آینه سیاه” استفاده خواهد کرد.

شخصیت های سریال “آینه سیاه” دارای تراشه‌های خاصی بودند. که با آن می توانستند هر آنچه را که در مقابل چشمانشان اتفاق می افتاد، ضبط کنند. به گفته دوشکین، خیلی زود چنین رابط های عصبی که امکان ورود به واقعیت مجازی را بدون هیچ تجهیزات اضافی فراهم می کنند. در زندگی واقعی ظاهر خواهند شد.

به گزارش پایگاه اطلاع رسانی ایران رصد، به نقل از زومیت پرواز آزمایشی پیش‌ روی فضاپیمای اوراین که احتمالاً بهار یا تابستان سال آینده انجام خواهد شد، شامل محموله منحصربه‌فردی خواهد بود که به ما کمک می‌کند تا دریابیم چگونه فناوری تشخیص صدا که امروزه به‌طور گسترده دردسترس مصرف‌کنندگان است، می‌تواند برای کمک به فضانوردان در مأموریت‌های آتی به‌کار رود.

کالیستو‌

به‌گزارش اسپیس‌نیوز، لاکهید مارتین چهارشنبه هفته‌ی گذشته اعلام کرد که به‌همراه آمازون و سیسکو روی پروژه‌ای به نام «کالیستو» کار می‌کند که با مأموریت آرتمیس ۱ پرتاب خواهد شد. کالیستو‌ نشان خواهد داد که چگونه فناوری الکسا آمازون و پلتفرم کنفرانس از راه دور وبکس سیسکو می‌توانند در مأموریت‌های سرنشین‌دار آتی استفاده شوند.
کالیستو به فضانوردان امکان خواهد داد تا از فرمان‌های صوتی برای دسترسی به اطلاعات و تنظیم کنترل‌های فضاپیما و برقراری ارتباط با تیم‌های روی زمین استفاده کنند. راب چمبرز، مدیر بخش راهبرد فضای تجاری در لاکهید مارتین، در مصاحبه‌ای گفت: «ما می‌خواهیم نشان دهیم که این نوع فناوری‌های منحصربه‌فرد رابط انسانی می‌توانند با کمک به فضانوردان، وظایف آن‌ها را ساده‌تر و ایمن‌تر و کارآمدتر کنند.»

یکی از کاربردهای سامانه‌ی تشخیص صدا این است که فضانوردان از کالیستو بخواهند به داده‌های دورسنجی فضاپیما دسترسی پیدا و آن‌ها را تجزیه‌وتحلیل کند. چمبرز افزود:

“ما در داده‌ها غرق می‌شویم و به‌شدت محتاج اطلاعات هستیم. یکی از روش‌های استفاده از کالیستو این است که بگویید «الکسا، میانگین دمای تمام باتری‌ها و اوج دما چقدر است؟» دستیار صوتی پردازش داده را برای شما انجام خواهد داد.”

کالیستو می‌تواند روشنایی و نمایشگرهای درون فضاپیما را کنترل یا آزمایش‌های عیب‌یابی سامانه‌های فضاپیما را نیز آغاز کند. سامانه به‌کمک وبکس می‌تواند به تبادل داده بپردازد و امکاناتی نظیر اشتراک‌گذاری اطلاعات با تیم‌های روی زمین را ارائه دهد. چمبرز می‌گوید: «اگر به‌عنوان مهندس در تیم مأموریت تلاش می‌کردم از عملکرد درست یا نادرست چیزها مطلع شوم، این فناوری‌ها ابزارهایی بسیار ارزشمند محسوب می‌شدند.»

کالیستو نسخه از فناوری الکسا

سامانه‌ی کالیستو از همان نسخه از فناوری الکسا استفاده کند که دردسترس مصرف‌کنندگان است. آرون روبنسون، قائم‌مقام آمازون الکسا می‌گوید:

«مهندسان ما در همکاری با تیم‌های لاکهید مارتین و سیسکو، مجموعه‌ای از اقدامات شگفت‌انگیز انجام داده‌اند تا مطمئن شوند که الکسا می‌تواند در محیط بسیار چالش‌برانگیز فضا به‌خوبی کار کند.»

ازجمله‌ی این چالش‌ها می‌توان به دسترسی محدود به اینترنت در اوراین و کیفیت صدای متفاوت فضای داخلی کپسول اشاره کرد.

روبنسون می‌گوید کالیستو به‌نحوی برنامه‌ریزی شده است تا به هزاران گفته یا کوچک‌ترین واحد گفتار که می‌تواند به‌صورت محلی پردازش کند، واکنش نشان دهد. سامانه‌ی تشخیص خواهد داد که آیا خود می‌تواند ازپس درخواست‌ها بربیاید یا باید آن‌ها را به زمین انتقال دهد. شرکت‌ها کالیستو را به‌طور گسترده در شبیه‌سازها آزمایش کرده‌اند و از آمادگی آن برای پرواز به فضا اطمینان دارند.

کالیستو را شرکت‌ها و با استفاده از منابع مالی خودشان ساخته‌اند.

چمبرز می‌گوید لاکهید مارتین در اواخر سال ۲۰۱۸ توافق‌نامه قانون فضایی با هزینه‌های قابل‌پرداخت برای پیمان‌کار با ناسا امضا کرد تا از آزمایش و گنجاندن کالیستو در آرتمیس ۱ پشتیبانی و تمام هزینه‌های مرتبط با آن را پرداخت کند.
ازآنجاکه آرتمیس ۱ مأموریتی غیرسرنشین‌دار است، هیچ‌کس برای صحبت با کالیستو در فضاپیما حضور نخواهد داشت. به‌گفته‌ی چمبرز، «اعضای مجازی خدمه» در اتاق کنترل مأموریت، فرمان‌ها را برای کالیستو ارسال و با دوربین‌های داخل اوراین بر کار سامانه نظارت خواهند کرد.

فعلا هیچ برنامه‌ای برای استفاده از کالیستو در مأموریت‌های آتی آرتمیس یا دیگر فضاپیماها وجود ندارد.

تداوم استفاده از سامانه به کیفیت عملکرد آن در مأموریت آرتمیس ۱ بستگی دارد.

چمبرز افزود:

«هدف کلی آزمودن کالیستو در این پرواز و پی‌بردن به سودمندی آن است. آن‌گاه می‌توانیم هم‌زمان با حرکت به جلو، چگونگی استفاده از کالیستو را نه‌فقط در اوراین، بلکه در سکونتگاه‌ها، ایستگاه قمری گیت‌وی، سطح‌نوردها و هر زمینه‌ی کاربردی دیگر ارزیابی کنیم.»

استفاده از الکسا در فضا می‌تواند رویاهای به‌تصویرکشیده‌شده در آثار علمی‌تخیلی را به واقعیت تبدیل کند. روبنسون می‌گوید آمازون در ساخت الکسا تحت‌تأثیر کامپیوترهای مجموعه تلویزیونی «پیشتازان فضا» بود. این کامپیوترها به فرمان‌های صوتی از خدمه فضاپیما پاسخ می‌دادند. او افزود:

ما آینده‌ای را تجسم می‌کنیم. که فضانوردان در آن می‌توانند برای دریافت اطلاعات، کمک به انجام وظایفشان به روش‌های ساده‌تر و کارآمدتر و همچنین درنهایت، هم‌نشینی به هوش مصنوعی داخل فضاپیما رو آورند. کالیستو فرصتی برای ما است. تا این نظریه را آزمایش و کشف کنیم. که چگونه فناوری صوتی و هوش مصنوعی می‌تواند سودمند باشد. و به‌طور بالقوه به پشتیبانی از مأموریت‌های سرنشین‌دار آتی کمک کند.

به گزارش پایگاه اطلاع رسانی ایران رصد، به نقل از زومیت OrCam، شرکتی که محصولاتی را برای کمک به افراد کم‌بینا و نابینا تولید می‌کند. با ساخت دستگاه MyEye Pro برنده جایزه نوآوری CES شد. این محصول با خواندن متن چاپی و دیجیتالی، شناخت افراد، شناسایی محصولات و موارد دیگر به نابینایان و کم‌بینایان یاری می‌رساند. OrCam موفق شد در هر دو دسته‌ی «نوآوری در دسترسی» و «سلامت و تندرستی» CES جایزه را از آن خود کند.
به گزارش انگجت، پروفسور آمنون شاشوا، یکی از بنیانگذاران و رئیس OrCam در وبلاگ این شرکت نوشت:

در طول پاندمی کرونا، نه‌تنها چالش‌های دسترسی کاربران کاهش نیافته است. بلکه شدیدتر نیز شده است.
MyEye Pro روی عینک نصب می‌شود. و اطلاعات بصری را به صورت شنیداری با کاربر به اشتراک می‌گذارد. ویژگی کلیدی جدید آن Smart Reading است که بسیار شبیه عملکردهای Crtl-F/CMD-F در رایانه‌ی شخصی یا مک عمل می‌کند. و به کاربران امکان می‌دهد اطلاعات خاصی را دریافت کنند.

یکی از داوران CES درباره‌ی ویژگی مذکور گفت:

قابلیت خوانش هوشمند تعاملی به کاربران اجازه می‌دهد. به تجربه‌ای که اختصاصاً برای آن‌ها طراحی شده، دسترسی داشته باشند.
یکی دیگر از ویژگی‌های اخیری که سال گذشته ارائه شد. دستیار صوتی OrCam است. کاربران می‌توانند با MyEye Pro (یا OrCam Read) دستور دهند قابلیت تشخیص چهره را فعال کند، یا به دستگاه بگویند صفحات کتاب، روزنامه و منوی رستوران‌ها را بخواند. همان‌طورکه داوران CES خاطرنشان کردند «Hey OrCam» که به‌تازگی منتشر شده است. کنترل تمام ویژگی‌ها و تنظیمات دستگاه را بدون هندزفری و با استفاده از دستورهای صوتی امکان‌پذیر می‌کند.

حال کمی درباره‌ی سخت‌افزار این محصول صحبت کنیم. OrCam Eye Pro با داشتن پردازنده‌ی سریع‌تر، دو میکروفون به جای یکی، عمر باتری بیشتر، اتصال بهتر روی عینک و چند مورد دیگر، نسبت به محصول قبلی OrCam Eye به‌روزتر و قدرتمندتر است. OrCam نوشت:
به لطف پیشرفت‌های پردازنده، OrCam Eye Pro سریع‌تر روشن شده و با دقت بیشتری پاسخ می‌دهد.
درست قبل از نمایشگاه CES 2021 در سال گذشته، متوجه شدیم که دسترسی در فناوری بهبود یافته است. اما باید کارهای بیشتری انجام شود. افزودن عملکرد به محصولات و نرم‌افزارهای موجود بخش مهمی از آن است. اما دستگاه‌های هدفمند نیز نقشی ایفا می‌کنند. شاشوا گفت:
OrCam MyEye و OrCam Read هر دو ابزارهایی برای اطمینان از این هستند که کاربران ما می‌توانند به فعالیت‌های آکادمیک، حرفه‌ای و شخصی خود ادامه داده و با خانواده، دوستان و جامعه ارتباط برقرار کنند.

پایگاه اطلاع رسانی ایران رصد، به گزارش ایسنا، CES به عنوان بزرگترین نمایشگاه در نوع خود، تمام جنبه‌های صنعت را تحت پوشش قرار می‌دهد. این نمایشگاه بزرگترین غول‌های فناوری و متفکران پیشرو در این حوزه را به خود جذب می‌کند. نمایشگاه CES اولین بار در سال ۱۹۶۷ میلادی در شهر نیویورک برگزار شد. از آن زمان تاکنون هزاران محصول سالانه در این نمایشگاه معرفی شده است که برخی از آنها دنیا را تکان داده و زندگی بشر را متحول کرده‌اند. نمایشگاه “CES ۲۰۲۲” آغاز شده است و حال برخی شرکت‌های فناوری از آخرین فناوری‌های خود طی این رویداد مهم رونمایی کرده‌اند.

پایگاه اطلاع رسانی ایران رصد به تقل از ایسنا، عینک‌های واقعیت افزوده یا AR به سرعت در حال گسترش در جهان هستند. یکی از نمونه‌های آن عینک‌های شرکت “متا” است و شایعاتی در مورد عینک واقعیت مجازی شرکت اپل نیز به گوش می‌رسد.

با این حال به نظر می‌رسد “کورا” در طراحی عینک‌هایش برتری کسب کرده است. عینک‌های “کورا” با فریم‌های براق و مشکی و لنزهای شفافش شبیه به یک عینک مطالعه معمولی به نظر می‌رسد.

این عینک دارای یک نمایشگر میکرو ال‌ای‌دی مینیاتوری تمام رنگی شخصی‌سازی شده است. این عینک‌ دارای نرم‌افزار و سخت‌افزار است و یک کیت توسعه نرم‌افزار دارد و کاربران پریمیوم قابلیت به روز رسانی آن را دارند.

توانایی این محصول در ایجاد نسبت یک به یک فضای مجازی به واقعی تجربه‌ای همه‌جانبه در محیط “دورحضوری”(Telepresence) ایجاد می‌کند.

این عینک پایه‌های اصلی ساخت عینکی برای ترکیب محتوای جهان متاورس را با محیط اطراف کاربر فراهم می‌کند.

برنده دیگر جایزه نوآوری CES،  توفال خورشیدی تیمبرلین (Timberline Solar Energy Shingles) از شرکت GAF Energy بود. توفال خورشیدی سلول‌های خورشیدی طراحی شده‌ایی هستند که شبیه به تخته سنگ معمولی یا لایه‌های قیروگونی به نظر می‌رسند.

انرژی‌های تجدیدپذیر بسیار مورد توجه قرار گرفته‌اند زیرا این بیم می‌رود که اثرات تغییرات جوی آغاز شده باشد.

اگرچه صفحه‌های خورشیدی فناوری جدیدی نیستند اما توفال‌های خورشیدی تیمبرلین را می‌توان تنها با استفاده از یک میخ‌کوب روی سقف نصب کرد. در حالی که برای نصب صفحات خورشیدی که جدا از سقف و بر روی یک قطعه فلزی نصب می‌شوند باید ده‌ها سوراخ روی سطح سقف ایجاد کرد. هرگونه آسیبی که در نتیجه‌ی این سوراخ‌ها به وجود بیاید توسط ضمانت‌نامه سقف پوشش داده نمی‌شود.

شرکت GAF Energy در بیانیه‌ای گفت:

این توفال‌ها آب‌گریز بوده و قوی هستند و می‌توانند در برابر وزش باد تا سرعت ۱۳۰ مایل بر ساعت مقاومت کنند.