پایگاه اطلاع رسانی ایران رصد، به گزارش خبرگزاری صدا و سیما به نقل از مرکز ارتباطات و اطلاع‌رسانی معاونت علمی، فناوری و اقتصاد دانش‌بنیان ریاست جمهوری، سجاد عباسی فشمی افزود: مطابق شیوه جدید ثبت‌نام رویداد اینوتکس، به‌منظور ارتقای دستاورد‌های قابل ارائه در نمایشگاه، سطح نوآوری محصولات و دستاورد‌های مشارکت‌کنندگان و متقاضیان فضای نمایشگاهی مورد بررسی قرار می‌گیرد تا مشاوره‌های لازم برای ارتقای حضور و استقرار محصولات نوآورانه ارائه شود.

وی گفت در نمایشگاه اینوتکس ۲۰۲۴، رویداد‌های جانبی مانند اینوتکس‌پیچ، ریورس‌پیچ، استیج اینوتکس و رویداد دانش آموزی سیکاپ نیز برگزار خواهد شد که برنامه این نشست‌ها در وبگاه نمایشگاه به نشانی inotex.com قابل مشاهده است.

معاون توسعه نوآوری پارک فناوری پردیس نیز با بیان اینکه اینوتکس ۲۰۲۴ در سه بخش نمایشگاهی، رویداد‌های تجاری و ترویجی و رویداد‌های برخط برگزار می‌شود، افزود: در بخش نمایشگاهی، بازیگرانی که به نحوی در زیست بوم نوآوری و فناوری کشور فعال هستند، حضور خواهند داشت که می‌توان به شرکت‌های فناور و دانش‌بنیان، استارتاپ‌ها، شتابدهنده‌ها و مراکز رشد، رهبران و مشاوران، مخترعان، پارک‌های فناوری، دانشگاه‌ها و مراکز پژوهشی اشاره کرد.

مجتبی جباری‌پور با اشاره به حضور ۴۵۰ شرکت و بازدید بیش از ۱۰۰ هزار نفری از اینوتکس ۲۰۲۳ گفت: ارتباط مستقیم با هزاران بازدیدکننده، کارآفرین و مسؤولان دولتی، اطلاع از آخرین تحولات فناورانه و تغییرات نوآوری در منطقه و کشف فرصت‌های نوین سرمایه‌گذاری یا جذب سرمایه‌گذار از جمله فرصت‌ها و ظرفیت‌های نمایشگاه اینوتکس خواهد بود.

سیزدهمین دوره نمایشگاه بین‌المللی فناوری و نوآوری اینوتکس روز‌های ۱۸ تا ۲۱ اردیبهشت ۱۴۰۳ در پارک فناوری پردیس برگزار خواهد شد. علاقه‌مندان جهت کسب اطلاعات بیشتر و ثبت‌نام می‌توانند به نشانی inotex.com مراجعه کنند و یا با شماره ۸۸۵۰۳۰۳۰-۰۲۱ تماس بگیرند.

پایگاه اطلاع رسانی ایران رصد، انتظار می‌رود تا پایان سال ۲۰۲۴ سه حوزه فناوری هوش مصنوعی احساسی، فناوری‌های فضایی، و رایانه‌های کوانتومی و امنیت سایبری به واقعیت تبدیل شوند.

جهان به سرعت در حال تحول است و فناوری‌های جدید از راه می‌رسند. در زیر نگاهی می‌اندازیم به اتفاقاتی که احتمالا دنیای علم و فناوری در سال ۲۰۲۴ را تحت تاثیر قرار خواهند داد:

هوش مصنوعی احساسی

هوش مصنوعی در سال ۲۰۲۳ به یکی از زمینه‌های اصلی دانش بدل شد و رشد انفجاری چت‌جی‌پی‌تی نگاه‌ها را به خود جلب کرد. اما آیا هوش مصنوعی به رشد تصاعدی خود ادامه خواهد داد؟

هوش مصنوعی مولد

ابتدا باید گفت آنچه ما در سال گذشته شاهد آن بودیم، «هوش مصنوعی مولد» نام داشت. که در واقع فناوری پشت‌سر چت‌جی‌پی‌تی محسوب می‌شد. این فناوری الگوهای داده‌ها را یاد می‌گیرد و داده‌های جدید را به صورت متن یا تصویر تولید می‌کند.

با این حال بعضی کارشناسان می‌گویند سال آینده سال «هوش مصنوعی احساسی» خواهد بود. آن هیجانات احساسی انسان را تشخیص داده و تفسیر می‌کند. این هوش مصنوعی در واقع می‌تواند احساسات متنوع بشری را پردازش کرده و آنها را شبیه‌سازی کنند.

فدریکو منا، مدیرعامل مؤسسه نوآوری و فناوری اروپا (EIT) به یورونیوز می‌گوید:

«این هوش مصنوعی احساسی علاوه بر توانایی تولید محتوا بر اساس تعامل یا درخواست کاربر، می‌تواند واکنش نشان دهد و با درک احساسات انسان در مقابل دستگاه واکنش نشان دهد.»

به گفته وی اثر این فناوری در بخش سلامت کلیدی خواهد بود. زیرا به افراد مبتلا به بیماری‌های مزمن، مشکلات مربوط به سن یا کسانی که مشکلات سلامت روان دارند اجازه می‌دهد بهتر زندگی کنند.

هوش مصنوعی در دیگر حوزه‌ها نیز می‌تواند به پیشرفت خود ادامه دهد. جیمی ولز، بنیانگذار ویکی‌پدیا، گفته است که هوش مصنوعی در حال حاضر وضعی «آشفته و به هم ریخته» دارد اما می‌تواند تا ۵۰ سال دیگر تبدیل به «ابرانسان» شود.

جیتندرا پوچا، معاون اروپایی داده، تجزیه و تحلیل و هوش مصنوعی در شرکت مشاوره فناوری مایند‌تری، در این باره می‌گوید:

هر صنعتی از سفر گرفته تا رسانه از این فناوری بهره خواهد برد و این مسئله نه تنها خلاقیت را افزایش داده و آموزش و رشد را بهبود می‌بخشد، بلکه می‌تواند باعث کاهش هزینه‌ها شود و حریم خصوصی و امنیت را افزایش دهد.

او با بیان اینکه « قدرت بزرگ مسئولیت بزرگ می‌آورد»، گفت:

«ما یک عصای جادویی در دست داریم که می‌تواند معجزه کند. اما این مسئولیت را نیز داریم که از آن در زمینه مناسب برای چیزهای درست و با اقدامات حفاظتی مناسب استفاده کنیم.»

این نگرانی البته در خصوص موسسات بیشتر از مردم عادی است. اتحادیه اروپا و آمریکا از همین حالا شروع به تدوین قوانین و مقررات تنظیم‌کننده در خصوص هوش مصنوعی کرده‌اند؛ و انتظار می‌رود قانون هوش مصنوعی اتحادیه اروپا در سال ۲۰۲۴ تصویب شود.

فناوری فضایی

در حالی که برآورد می‌شود هوش مصنوعی همچنان در چشم‌انداز پیش روی بشر به عنوان یک عرصه مهم پیشرفت باقی بماند. فناوری فضایی می‌تواند اتفاق بزرگ بعدی در سال ۲۰۲۴ باشد.

کارشناسان می‌گویند عرصه تحول عمده در سال ۲۰۲۴ در صنعت فضایی نه سفر به دیگر کرات، بلکه ماهواره‌ها خواهند بود.

این فناوری به انسان اجازه می‌دهد بتوانیم آنچه را که روی سیاره ما اتفاق می‌افتد تشخیص دهیم. الگوهای اقلیمی را پیش‌بینی کنیم؛ و ذوب یخ‌ها و نحوه مدیریت منابع آب را بهتر درک کنیم.

ماهواره‌ها می‌توانند در زندگی مردم تاثیر بگذارند؛ و از آبیاری زمین‌های زراعی گرفته تا نحوه مصرف انرژی و آسیب‌های محیط زیستی در دریاها را ثبت کند. در این میان گفته می‌شود که شرکت اسپیس‌ایکس همان نقشی را در صنعت فضا ایفا خواهد کرد که شرکت اوپن‌ای‌آی خالق چت‌جی‌پی‌تی در زمینه هوش مصنوعی ایفا کرده است.

کارشناسان می‌گویند ورود شرکت‌های پیشرویی همچون اسپیس‌ایکس باعث بزرگ‌تر شدن تغییرات خواهد شد. زیرا مردم اهمیت فناوری فضایی را به این وسیله بیشتر درک خواهند کرد.

کامپیوترهای کوانتومی و امنیت سایبری

سال ۲۰۲۳ سال بزرگی برای محاسبات کوانتومی شرکت آی‌بی‌ام بود. امری که ما را یک قدم به کشف چگونگی به حداقل رساندن خطاهای داده نزدیک‌تر کرد. اما اینکه چگونه محاسبات کوانتومی می‌تواند از ما به صورت آنلاین محافظت کند، موضوع بزرگی در سال ۲۰۲۴ خواهد بود.

موسسه ملی استاندارد و فناوری ایالات متحده قرار است استانداردهای نهایی «رمزنگاری پساکوانتومی» (PQC) را در اوایل سال ۲۰۲۴ منتشر کند. این به معنای پایان یک پروژه جهانی هشت ساله برای جامعه رمزنگاری است.

اکسل پوشمن، رئیس بخش نوآوری و امنیت محصول در شرکت امنیت سایبری پی‌کیوشیلد در بریتانیا، در این خصوص می‌گوید:

«این استانداردها بزرگترین انتقال امنیت سایبری در نسل ما به شمار می‌روند. زیرا ما برای محافظت از داده‌ها و زیرساخت‌های دیجیتالی خود در برابر حمله رایانه‌های کوانتومی تلاش می‌کنیم.»

محققان اعتقاد دارند هرچند هوش مصنوعی یک تهدید بنیادین برای امنیت سایبری محسوب می‌شود؛ اما همزمان می‌توان از آن برای دفاع نیز استفاده کرد. مسئله‌ای که اهمیت آن با ظهور کامپیوترهای کوانتومی بیش از پیش خواهد شد.

پایگاه اطلاع رسانی ایران رصد به نقل از سایت NIST، مطالعات جدید درباره فناوری تشخیص چهره پس از شروع همه‌گیری COVID-19 ایجاد شد. این مطالعات نشان می‌دهد که برخی از توسعه‌دهندگان نرم‌افزار پیشرفت قابل‌توجهی در تشخیص چهره‌های دارای نقاب‌دار و ماسک داشته‌اند. فناوری تشخیص چهره به سرعت در حال پیشرفت است و در امنیت و زیست‌سنجی، بازاریابی، آموزش، تحقیقات جنایی و بسیاری از زمینه‌های دیگر کاربرد دارد.

این یافته‌ها که توسط موسسه ملی استاندارد و فناوری (NIST) تهیه شده است. در گزارش جدیدی به نام تست تشخیص چهره فروشنده در حال انجام است. این اولین مطالعه این سازمان است که عملکرد الگوریتم‌های تشخیص چهره را که پس از فرارسیدن همه‌گیری کرونا توسعه داده‌اند، اندازه‌گیری می‌کند. گزارش قبلی تأثیر چهره‌های نقاب‌دار را بر الگوریتم‌های ارسال شده قبل از مارس ۲۰۲۰ بررسی کرد و نشان داد که نرم‌افزارهای موجود قبل از همه‌گیری اغلب با چهره‌های نقاب‌دار مشکل بیشتری دارند.

خطای عملکردی نرم افزارهای تشخیص چهره

برخی از الگوریتم های جدیدتر توسعه دهندگان به طور قابل توجهی بهتر از الگوریتم های قبلی خود عمل کردند. Mei Ngan از NIST، یکی از نویسندگان این مطالعه، گفت: در برخی موارد، میزان خطا بین الگوریتم‌های قبل و بعد از کووید به میزان ۱۰ کاهش می‌یابد. در بهترین حالت، الگوریتم‌های نرم‌افزاری بین ۲.۴ تا ۵ درصد از مواقع روی صورت‌های نقاب‌دار خطا می‌کنند، که برابر با خطای عملکردی این نرم افزارها در سال ۲۰۱۷ در عکس‌های بدون ماسک واست.

مطالعه جدید عملکرد ۶۵ الگوریتم جدید ارائه شده را به الگوریتم هایی که در سری قبلی روی صورت های نقاب دار آزمایش شده بودند اضافه می کند و نتایج تجمعی را برای ۱۵۲ الگوریتم کلی ارائه می دهد.

این تیم با استفاده از همان مجموعه ۶.۲ میلیون تصویری که قبلاً انجام داده بود، دوباره توانایی الگوریتم‌ها را برای انجام تطبیق «یک به یک» آزمایش کردند، که در آن یک عکس با عکس دیگری از یک فرد مشابه مقایسه می‌شود. این همان عملکرد فعلی تشخیص چهره در باز نمودن قفل تلفن همراه است.

برخی از یافته های این گزارش عبارتند از:

وقتی هم تصویر جدید و هم تصویر ذخیره شده از چهره های دارای ماسک باشند، نرخ خطا بالاتر می رود. به استثنای چند مورد قابل توجه، زمانی که صورت در هر دو عکس مسدود شده بود، نرخ تطابق کاذب ۱۰ تا ۱۰۰ برابر بیشتر از زمانی بود که تصویر ذخیره شده اصلی یک چهره بدون پوشش را نشان می داد. تلفن‌های هوشمند اغلب از تطبیق یک به یک برای امنیت استفاده می‌کنند. اگر تصویر ذخیره‌شده مربوط به یک فرد دارای نقاب‌ باشد، احتمال اینکه یک غریبه با موفقیت قفل گوشی را باز کند، بسیار بیشتر است.

سطح پوشانده شده چهره

هرچه یک ماسک چهره بیشتری را بپوشاند، میزان خطای الگوریتم بیشتر می‌شود. با ادامه روند گزارش جولای ۲۰۲۰، ماسک های با شکل‌ گرد (که فقط دهان و بینی را می‌پوشانند) خطاهای کمتری نسبت به ماسک‌های پهنی که روی گونه‌ها کشیده می‌شوند، ایجاد می‌کنند. همچنین ماسک هایی که بینی را می‌پوشانند نسبت به آنهایی که این کار را نمی‌کنند، خطای بیشتری ایجاد می‌کنند.

رنگ ماسک

رنگ ماسک بر میزان خطا تاثیر می گذارد. مطالعه جدید اثرات دو رنگ ماسک جدید قرمز و سفید و همچنین ماسک‌های سیاه و آبی روشن را که مطالعه قبلی آزمایش شده بود، بررسی کرد. در حالی که استثنائاتی وجود داشت، ماسک‌های قرمز و مشکی نسبت به رنگ‌های دیگر نرخ خطای بالاتری داشتند. تیم تحقیقاتی دلایل بالقوه این اثر را بررسی نکردند.

الگوریتم ترکیبی

ترکیب چند الگوریتمی از تشخیص چهره‌های نقاب‌دار و بدون نقاب باهم عملکرد بهتری را نشان می دهند. برخی از توسعه دهندگان نرم افزار “mask-agnostic” را ایجاد کرده اند که می تواند تصاویر را بدون توجه به اینکه آیا چهره ها ماسک شده اند یا خیر، مدیریت کند. الگوریتم‌ها به‌طور خودکار، بدون اینکه گفته شوند، تفاوت را تشخیص می‌دهند.

الگوریتم‌های فردی

آخرین نکته مهمی که تیم تحقیقاتی NIST بیان می‌کند از مطالعات قبلی نیز ناشی می‌شود: الگوریتم‌های فردی متفاوت هستند. کاربران نهایی باید بدانند که نرم افزار انتخابی آنها چگونه در موقعیت های خاص خود عمل می کند، به طور ایده آل از ماسک های فیزیکی واقعی به جای شبیه سازی های دیجیتالی که تیم در این مطالعه استفاده کردند استفاده می کنند.

تسخیص حالت چهره

در همین راستا نتایج تحقیقاتی  که به صورت مقالات علمی در مجله ی مجله “International Journal of Biometrics” منتشر شده، بیان می کند که، این فناوری اکنون نه تنها چهره افراد بلکه حالت چهره آنها را نیز می‌تواند تشخیص دهد.

محققان مستقر در مجارستان، اردن، عربستان سعودی، بریتانیا و ایالات متحده، افزایش دقت تشخیص چهره را با رویکرد یادگیری عمیق خود گزارش کردند که حتی زمانی که فرد از روبند یا نقاب استفاده می‌کند، دقتی ۹۹.۹۵٪ برای تشخیص چهره دارد. جدا از چشم‌ها این نرم افزار برای تشخیص جنسیت و تعیین سن دقت ۹۹.۹% دارد. با آنالیز چشم‌ها با دقت ۸۰.۹ درصد می‌تواند تشخیص دهد که یک فرد محجبه یا فردی که برای جلوگیری از انتشار کووید ماسک بر صورت دارد لبخند می‌زند یا خیر. آزمایش‌های مربوط به این نرم‌افزار بر روی یک پایگاه داده متشکل از تصویر ۱۵۰ نفر، که ۴۱ نفر از آنها مرد و ۱۰۹ نفر زن بودند و سنین آنها بین هشت تا ۷۸ ساله بود، انجام شد.

محققان از یک شبکه عصبی پیچیده عمیق برای توسعه سیستم تشخیص چهره خود استفاده کردند. شبکه عصبی دارای ۴۰۹۶ مشخصه در هر لایه از فرآیند شناسایی است.

سیستم تشخیص چهره

محققان خاطرنشان کردند که نمونه اثبات مفهوم آنها معروف به “DeepVeil” از یک پایگاه داده متشکل از تصاویر داخلی به همراه تصاویر چهره افراد محجبه که از فاصله نزدیک گرفته شده است، استفاده می‌کند. گام بعدی کار با مجموعه‌ای متنوع از تصاویر ثبت شده در طیف وسیعی از موقعیت‌ها از جمله عکس‌های ثبت شده از زوایای مختلف خواهد بود. گفته می‌شود، در روزهای اولیه‌ی سیستم‌های تشخیص چهره مرسوم، یک تصویر شفاف از چهره برای تأیید هویت یک فرد مورد نیاز بود، اما با توجه به تکامل الگوریتم‌ها و نرم‌افزارها، دیگر نیازی به آن نیست. بنابراین، با رویکرد صحیح و توسعه بیشتر، احتمالاً همین امر برای سیستم “DeepVeil” نیز صادق خواهد بود.

پایگاه اطلاع رسانی ایران رصد، به نقل از فوربس، در روزهای نخست ظهور اینترنت بیانگر این درک نوین بود که  این فناوری نوظهور منجر به تحولی شگرف خواهد شد. شیوه ارتباط، کار و حتی بازی ها را تغییر خواهد داد. در هر حال، همان گونه که به طور فزاینده‌ای به اینترنت و وب وابسته شده‌ایم، جنبه تاریک آن را نیز دیده‌ایم؛ از داده‌های ضد و نقیض گرفته تا تداخل در انتخابات. واضح است که اینترنت، پناهگاه امنی نیست که زمانی به آن فکر می‌کردیم. اگر راهی برای ایجاد یک اینترنت جدید وجود داشته باشد، چه پیش می‌آید؟ سیستمی که علاوه بر امنیت، قدرت تغییر نحوه تعامل ما با دنیای دیجیتال را داشته باشد. این وعده، “وب۳”(Web3) است که گاهی اوقات از آن به عنوان ” متاورس “(Metaverse) یاد می‌شود.

نسل سوم اینترنت

وب۳، نسل سوم اینترنت به شمار می‌رود و بر این فلسفه بنا شده است که اینترنت باید بیشتر یک شبکه غیرمتمرکز از رایانه‌ها باشد تا یک شبکه متمرکز. این بدان معناست که هیچ نقطه شکست واحدی وجود ندارد و هیچ مرجع مرکزی، کنترل جریان اطلاعات را در اختیار ندارد.

متاورس، اصطلاحی ابداع‌شده از رمان علمی تخیلی معروف “Snow Crash” نوشته “نیل استفنسون”(Neal Stephenson) است که جهان واقعیت مجازی را به عنوان تکامل اینترنت پیش‌بینی می‌کند. نباید متاورس را با وب۳ که سومین مرحله توسعه وب جهانی است، اشتباه گرفت. متاورس به یک دنیای اینترنت موازی مبتنی بر واقعیت مجازی اشاره دارد که در آن کاربران می‌توانند با یکدیگر و همچنین با اشیای دیجیتال، در یک فضای سه‌بعدی تعامل داشته باشند. این به معنای گسترش اینترنت به یک دنیای مجازی سه‌بعدی است. این فناوری، یک پلتفرم فراگیر، تعاملی و اجتماعی است که در آن افراد می‌توانند برای نشان دادن خود، خرید و فروش دارایی مجازی و تعامل با سایر کاربران در لحظه، آواتارهایی را ایجاد کنند.

رزش بازار جهانی متاورس

وب۳ بیشتر در مورد فناوری بلاک‌چین و مفاهیمی مانند هویت دیجیتال، قراردادهای هوشمند و “برنامه های غیرمتمرکز”(dApps) است. آمار شرکت آلمانی “استاتیستا”(Statista) نشان می‌دهد که ارزش بازار جهانی متاورس در سال ۲۰۲۲، به ۴۷.۴۸ میلیارد دلار رسیده و قرار است تا سال ۲۰۳۰ به ۶۷۸.۷ میلیارد دلار افزایش یابد.

“ریچارد انتروپ”(Richard Entrup)، مشاور شرکت آمریکایی “میفیلد”(Mayfield)، گفت: برای من شگفت‌انگیز است که برندها، متاورس‌هایی را به وجود می‌آورند که ما را به محدودیت‌ها و ساختارهای دنیای فیزیکی متصل می‌کنند. آنها باید به ما امکان دهند تا واقعیت جدیدی را تجربه کنیم که توسط ساختارهای فیزیکی قدیمی محدود نمی‌شود.

در واقع، متاورس توسط جهان فیزیکی محدود نمی‌شود اما به زمان یا مکان نیز محدود نیست. این یک دنیای کاملا مجازی است که در آن هر چیزی ممکن خواهد بود. بسیاری بر این باورند که متاورس، یک طرح نظری برای آینده است اما به اتصال دنیای دیجیتال با دنیای فیزیکی مربوط می‌شود. این فناوری، افراد را برای تعامل داشتن و دور هم بودن، در یک فضای مجازی و مشترک دور هم جمع می‌کند.

انتروپ ادامه داد: من که شخصا شاهد گذر از دنیای بدون اینترنت به دنیای دارای اینترنت متصل جهانی بوده‌ام، شنیدن همان نظرات منفی در مورد متاورس را خنده‌دار می‌دانم. من اخیرا در مورد این موضوع سخنرانی کردم. بسیاری از مدیران قدیمی‌تر فناوری اطلاعات، ابراز نگرانی کردند و اظهار داشتند که فرزندان ما در حال حاضر بیش از اندازه در رسانه‌های اجتماعی و بازی‌ها حضور دارند و متاورس، این موضوع را تشدید می‌کند. از نظر من، وب۳ قایقی است که نمی‌خواهم آن را از دست بدهم و معتقدم شرکت‌های بزرگ نیز نباید آن را از دست بدهند. من باور دارم که می‌توانیم با استفاده از متاورس، به رشد درآمد، سبقت گرفتن در رقابت و بهبود تجربه مشتری دست یابیم.

وب۳

وب۳ بسیار متمایز از “وب ۲.۰”(Web 2.0) است. در حالی که وب ۲.۰ متمرکز و غیرقابل همکاری است، وب۳ غیرمتمرکز و قابل تعامل است. هدف اصلی متاورس در وب۳، ایجاد تجربیات و یک سیستم جدید مالکیت و سیستم مالی است. این امر از طریق رمزهای “ان‌اف‌تی”(NFT) به دست می‌آید که می‌توان آنها را به عنوان محصولات یا خدمات به کار گرفت و با ارزهای دیجیتال از طریق بلاک‌چین که زیرساخت وب۳ است، خرید و فروش کرد.

وب۳ هنوز در مراحل اولیه پذیرش توسط عموم مردم است. نتایج یک نظرسنجی مشترک نشان می‌دهد که از ۲۵۰۰ شرکت‌کننده در سراسر اروپا و آمریکا، ۶۱ درصد اظهار داشته‌اند که با یک یا چند مورد از مفاهیم وب۳، متاورس و ان‌اف‌تی آشنا هستند. از سوی دیگر، ۱۶ درصد از پاسخ‌دهندگان اظهار داشتند که هرگز چیزی در مورد این سه مفهوم نشنیده‌اند. با وجود این، همان طور که موارد استفاده از وب۳ همچنان در حال رشد است، آگاهی در مورد آن احتمالا افزایش خواهد یافت؛ به ویژه در میان شرکت‌هایی که به دنبال سود بردن از مزایای این فناوری جدید هستند.

“جوئل هازان”(Joel Hazan)، مدیرعامل شرکت آمریکایی “گروه مشاوره بوستون”(BCG) گفت: نظرسنجی اخیر گروه مشاوره بوستون نشان می‌دهد که ۶۵ درصد از افرادی که پیشتر ان‌اف‌تی خریداری کرده‌اند، ترجیح می‌دهند تا به جای یک کالای لوکس مانند یک کیف یا ساعت لوکس، یک ان‌اف‌تی “بلوچیپ”(Blue chip) هدیه بگیرند. برندهای وب۳، برندهای لوکس جدید هستند.

موارد استفاده

موارد استفاده، میزان دسترسی و مشارکت جامعه و وفاداری به آن را شامل می‌شوند. با توجه به تجزیه و تحلیل گروه مشاوره بوستون، موارد استفاده کلان شامل استفاده از متاورس برای آگاهی یافتن در مورد برند و نمایشگاه‌های مجازی است. شرکت‌هایی مانند “فراری”(Ferrari)، “نایک”(Nike) و “ردبول”(Red Bull) پیشتر برای ایجاد آگاهی و هیجان در مورد محصولات، خود را در دنیای مجازی تبلیغ کرده‌اند.

در حوزه تعامل و وفاداری جامعه، موارد استفاده کلان شامل توسعه کانال‌های خدمات مشتری مجازی، ارائه تجربیات در مورد محصول دیجیتال و ایجاد آواتارهای شخصی‌سازی‌شده برای مشتریان است. به عنوان مثال، شرکت ایتالیایی “دولچه گابانا”(Dolce & Gabbana)، یک مجموعه ان‌اف‌تی ایجاد کرده است که امکان دسترسی مشتریان به تجربیات منحصر به فرد آنلاین را در زندگی واقعی، مشابه یک برنامه عضویت فراهم می‌کند.

ارائه منابع جدید درآمد و مدل‌های تجاری

وب۳ علاوه بر تعامل و وفاداری، می‌تواند برای ارائه منابع جدید درآمد و مدل‌های تجاری استفاده شود. به عنوان مثال، پلتفرم “دیسنترالند”(Decentraland)، یک دنیای مجازی است که از بلاکچین “اتریوم”(Ethereum) پشتیبانی می‌کند. کاربران دیسنترالند می‌توانند قطعاتی از زمین را بخرند، بفروشند یا اجاره کنند و آن را برای ساختن هر آنچه که می‌خواهند، به کار ببرند. این تجربیات مجازی می‌توانند موارد گوناگونی، از بازی‌های ساده گرفته تا محتوای آموزشی و تجربیات اجتماعی را شامل شوند.

بازی‌هایی مانند دیسنترالند و “د سندباکس”(The Sandbox)، جریان‌های درآمد جدیدی را که از تجربه‌های وب۳ حاصل می‌شوند، برجسته کرده‌اند. این مدل‌ها موارد زیر را شامل می‌شوند.

• املاک مجازی که به موجب آن، کاربران می‌توانند زمین مجازی بخرند، بفروشند یا اجاره کنند.
• سفارش بی‌نهایت برای سازندگان که به موجب آن، سازندگان تشویق می‌شوند تا به توسعه محتوا ادامه دهند زیرا درصدی از درآمد آثار خود را به دست می‌آورند.
• بازی برای کسب درآمد که به موجب آن، کاربران می‌توانند با انجام دادن بازی‌ها، جوایزی را کسب کنند.

آینده متاورس در صنایع

در هر حال، بازی تنها صنعتی نیست که از وب۳ سود می‌برد. با بلوغ فناوری، بسیاری از صنایع دیگر احتمالا شروع به کاوش و پیاده‌سازی موارد استفاده از وب۳ خواهند کرد تا ارزش جدیدی را برای کسب و کار خود به وجود آورند. این موارد شامل هنر، رسانه‌های اجتماعی، سرگرمی، مراقبت‌های بهداشتی، مد و تجمل و همچنین، بخش عمومی هستند. در اینجا، هر کدام از موارد ذکر شده را به طور مختصر توضیح خواهیم داد.

هنر

در حال حاضر صنعت هنر  در حال انجام دادن آزمایش‌هایی با فناوری وب۳ است تا تجربیات جدیدی را برای هنرمندان و خریداران ایجاد کند. به عنوان مثال، “NFTify” پلتفرمی است که به هنرمندان امکان می‌دهد تا آثار هنری خود را به صورت ان‌اف‌تی ارائه دهند. سپس، این ان‌اف‌تی‌ها را می‌توان در بازار آزاد خرید، فروش یا معامله کرد. علاوه بر ان‌اف‌تی‌ها، از وب۳ می‌توان برای ایجاد گالری‌های هنری مجازی نیز استفاده کرد. از این گالری‌ها می‌توان برای به نمایش گذاشتن آثار یک هنرمند استفاده کرد و فضایی را برای مشاهده و خرید آثار هنری فراهم آورد. انتروپ در مورد ان‌اف‌تی‌ها گفت: ما به موارد بیشتری از این خرید و فروش‌ها نیاز داریم تا به افزایش آگاهی در مورد اهداف ارزشمند کمک کنند.

رسانه‌های اجتماعی

رسانه‌ اجتماعی، صنعت دیگری است که می‌تواند از پذیرش وب۳ بهره‌مند شود. به عنوان مثال، توئیتر به کاربران این امکان را می‌دهد که تصاویر ان‌اف‌تی پروفایل خود را به اعضای “توئیتر بلو” (Twitter Blue) نشان دهند. پیامدهای این امر، دو جانبه است. ابتدا هنرمندان می‌توانند از توییتر برای نمایش و فروش آثار هنری خود استفاده کنند. دوم، خریداران می‌توانند از توییتر برای یافتن و خرید آثار هنری استفاده کنند. رسانه‌های اجتماعی نیز در ایجاد جامعه، نقش اساسی دارند.

هازان گفت: برندهای وب۳، یک جامعه دارند نه مشتری. وقتی شرکت “RTFKT” را طی شش ماه بررسی می‌کنید، می‌بینید که آنها بیش از ۱.۵ میلیارد دلار ارزش ناخالص کالا تولید کرده‌اند اما تصمیم گرفته‌اند که فقط ۳۰۰ میلیون دلار را برای خود نگه دارند و میلیون‌ها دلار را به جامعه بازگردانند.

سرگرمی

صنعت سرگرمی نیز استفاده از فناوری وب۳ را آغاز کرده است. رویدادهای متعددی توسط افراد مشهور در دنیای مجازی با پشتیبانی وب۳ برگزار شده‌اند که از میان آنها می‌توان به برگزاری کنسرت‌ها اشاره کرد. این امر امکان می‌دهد تا سطح جدیدی از تعامل با طرفداران و توانایی فروش بلیط، کالا و سایر موارد مرتبط با کنسرت فراهم شود.

مراقبت‌های بهداشتی

بهداشت و درمان، یکی دیگر از صنایعی است که می‌تواند از پذیرش وب۳ بهره‌مند شود. استفاده از وب۳ می‌تواند به ایجاد یک تجربه مراقبت بهداشتی ایمن‌تر، کارآمدتر و همه‌جانبه کمک کند. به عنوان مثال، فیزیوتراپی، از دید رایانه‌ای برای اندازه‌گیری دامنه حرکتی مفاصل آسیب‌دیده و پیشرفت بهبودی بیماران استفاده می‌کند.

مد و تجمل

صنعت مد و تجمل نیز استفاده از وب۳ را آغاز کرده است. به عنوان مثال، شرکت آلمانی “هوگو باس”(Hugo Boss)، یک چالش “TikTok” را آغاز کرد که در آن، شرکت‌کنندگان می‌توانستند ان‌اف‌تی برنده شوند. این چالش، انتشار ۳.۱ میلیون ویدیو و بیش از ۷.۵ میلیارد بازدید به همراه داشت. مجموعه “کلینیک”(Clinique) متعلق به “استه لودر”(Estee Lauder) نیز میزبان مسابقه‌ای برای مشتریانی بود که عضو برنامه موسوم به “وفاداری”(loyalty) آن بودند تا فرصتی را برای برنده شدن محصولات رایگان به مدت ۱۰ سال فراهم کند..

بخش عمومی

بخش عمومی نیز استفاده از وب۳ را آغاز کرده است. وب۳ می‌تواند فرآیندهای بخش عمومی را به طور تصاعدی کارآمدتر کند و امکان دسترسی به خدمات دولتی را برای کسانی که به آنها نیاز دارند، افزایش دهد. به عنوان مثال، دولت‌ها می توانند از وب۳ در ایجاد هویت دیجیتال برای شهروندان استفاده کنند. از این هویت‌های دیجیتالی می‌توان برای دسترسی به خدمات مختلف دولتی مانند مراقبت‌های بهداشتی، آموزشی و تامین اجتماعی استفاده کرد. علاوه بر این، وب۳ را می‌توان برای ایجاد سیستم‌های رای‌گیری دیجیتالی که روی بلاک‌چین اجرا می‌شوند، به کار برد. این کار، امکان رای‌گیری ایمن‌تر و شفاف‌تر را فراهم می‌کند.

پایگاه اطلاع رسانی ایران رصد، به گزارش ایسنا و به نقل از آی‌ای، اگرچه شرکت‌های خصوصی برای راه‌اندازی مجموعه ماهواره‌های خود در مدار عجله دارند. اما فناوری ارتباطات ‌آن‌ها برای بیش از ۶ دهه ثابت مانده است و در حالی که سرعت برقراری ارتباط به طور قابل توجهی بهبود یافته است. اما هنوز یک ماهواره باید برای برقراری ارتباط با یک ماهواره دیگر به یک ایستگاه زمینی پیام ارسال کند. حتی اگر این دو تنها چند مایل از یکدیگر فاصله داشته باشد. شرکت “سی‌ای‌سی‌آی” (CACI International) مستقر در ویرجینیا در حال کار بر روی فناوری است که می‌تواند این موضوع را تغییر دهد. این شرکت به تازگی ارتباطات تماس لیزری بین ماهواره‌ای متفاوتی را به نمایش گذاشته است.

ارتباط با لیزر

“سی‌ای‌سی‌آی” پایانه‌های نوری “CrossBeam” را بر روی ماهواره‌ها نصب می‌کند. تا امکان برقراری ارتباطات نوری بین ماهواره‌ها را فراهم کند. این شرکت ادعا می‌کند که فناوری آن امکان برقراری ارتباط متقابل بین ماهواره‌ها و همچنین ارتباط دو طرفه با زمین را با استفاده از سیستم‌هایی که پیچیدگی، اندازه و وزن کمتری دارند. و همچنین انرژی کمتری مصرف می‌کنند، فراهم می‌کند.

به گزارش گیزمودو، “سی‌ای‌سی‌آی” با همکاری “آژانس تحقیقات پیشرفته دفاعی وزارت دفاع آمریکا” (دارپا- DARPA) و “آژانس توسعه فضایی” (SDA)، دو ماهواره به نام‌های “Able” و “Baker” را که مجهز به این پایانه‌های نوری بودند. در ژوئن سال گذشته به فضا پرتاب کردند.

این پرتاب همچنین بخشی از برنامه “Mandrake II” بوده است که با همکاری آزمایشگاه تحقیقات نیروی هوایی (AFRL SV) انجام می‌شود. هدف برنامه “Mandrake II” ارزیابی الگوریتم‌های هدف‌گیری و ردیابی است که در پایانه‌های نوری این ماهواره‌ها استفاده می‌شود. برنامه “Mandrake II” بخشی از یک پروژه بزرگتر به نام “بلک جک” (Blackjack) است که توسط دارپا اجرا می‌شود.

در روز ۱۴ آوریل (۲۵ فروردین) سال جاری، این دو ماهواره پایانه‌های نوری خود را در فاصله حدود ۶۰ مایل (۱۰۰ کیلومتر) از یکدیگر فعال کردند و بیش از ۴۰ دقیقه به برقراری ارتباط با یکدیگر پرداختند. در این فرآیند از لیزرهای مادون قرمز برای ارسال بیش از ۲۰۰ گیگابیت “داده” استفاده شد که ابتدا کدگذاری شده و سپس به گیرنده ماهواره مقابل ارسال و با موفقیت دریافت شدند.

کاربردهای دفاعی فناوری تماس لیزری

در حالی که ارتباطات لیزری در مقایسه با امواج رادیویی سریع‌تر و ایمن‌تر تلقی می‌شوند. بعید است که کاربران به این زودی‌ها بتوانند از ارتباطات ماهواره‌ای نوری بهره‌مند شوند. این فناوری هنوز برای اهداف دفاعی در حال آزمایش است.

تحت پروژه “بلک جک”، یک مجموعه ماهواره متشکل از ۲۰ ماهواره با قابلیت برقراری ارتباطات نوری به مدارهای پایین زمین پرتاب می‌شوند و به عنوان شبکه‌ای در فضا عمل می‌کنند. این شبکه متعلق به دولت خواهد بود و برای اتصال ارتش ایالات متحده آمریکا به پایگاه‌ها، حسگرها و سلاح‌های خود در سراسر جهان استفاده خواهد شد.

طبق گزارش “اسپیس نیوز” آژانس توسعه فضایی قصد دارد. در سال جاری ۲۰ ماهواره به مدار پرتاب کند. و این کار را تا سال ۲۰۲۴ ادامه داده و تعداد ماهواره‌های ارسالی را به ۱۲۶ عدد برساند. این ماهواره‌ها توسط شرکت‌های “لاکهید مارتین” (Lockheed Martin)، “نورثروپ گرومن” (Northrop Grumman) و “یورک اسپیس” (York Space) ساخته خواهند شد. و دارای ارتباط نوری با یکدیگر، ایستگاه‌های زمینی و پلتفرم‌های هوایی خواهند بود.

پایگاه اطلاع رسانی ایران رصد، به گزارش ایسنا و به نقل از وایرد، در حالی که غول‌های فناوری، مؤسسات مالی و شرکت‌های فناور مشتاق هستند. که بخشی از انقلاب اینترنتی به نام “متاورس”(metaverse) باشند. به نظر می‌رسد ارتش ایالات متحده از مدت‌ها پیش در حال ساختن نسخه‌ای از این دنیای دیجیتال برای خود است.

وقتی کسی در مورد متاورس صحبت می‌کند. معمولاً تصویری در ذهن ترسیم می‌شود که در آن مردم در دنیای دیجیتال همانطور که “مارک زاکربرگ” مؤسس شرکت “فیسبوک” که اکنون به “متا” تغییر نام داده است، می‌گوید، با هم ملاقات می‌کنند.

“مارک زاکربرگ” با اعلام قصد خود برای ایجاد این قلمروی دیجیتالی توانست توجه جهانی را به خود جلب کند. و تعداد زیادی از شرکت‌های دیگر را به این دنیای کاملاً جدید علاقه‌مند کند.

آیا این یک دنیای کاملاً جدید است؟

کسب‌ و کارهای بزرگ و کوچک عجله دارند تا بخشی از متاورس باشند. و زمین‌های مجازی را با قیمت چند میلیون دلاری تصاحب کنند. اما با نگاهی فراتر از زرق و برق این دنیای جدید متوجه می‌شویم که اجزای سازنده آن چندان جدید نیستند. محیط‌های واقعیت افزوده و مجازی، نمایشگرهای روی هدست‌ها و شبیه‌سازی‌های سه‌بعدی مدت‌هاست که در مجموعه‌های نظامی وجود داشته‌اند.

فناوری واقعیت مجازی(VR) در دهه گذشته بخشی جدایی‌ناپذیر از آموزش خلبانان و ملوانان در ارتش ایالات متحده بوده است. با توجه به هزینه‌های میلیون‌ها دلاری روی هر قطعه از تجهیزات نظامی، نیروهای دفاعی همواره برای آموزش پرسنل خود به محیط‌های شبیه‌سازی شده متکی بوده‌اند. این فناوری همچنین به کاربران این امکان را می‌دهد که تجهیزات را تا حد ممکن آزمایش کنند. و برای بهبود مهارت‌های انسانی به شکل بی‌وقفه تلاش کنند.

ارتش آمریکا در حالی که از واقعیت مجازی برای آماده کردن پرسنل خود برای میدان نبرد استفاده می‌کند. بیمارستان‌های نظامی نیز از این فناوری برای کمک به سربازان برای دور شدن از شرایط وحشتناکی که در جنگ تجربه کرده‌اند. و مبارزه با استرس پس از سانحه استفاده کرده‌اند.

بخش دفاعی شرکت “بوئینگ” از واقعیت افزوده(AR) برای آموزش مکانیک‌های خود ساعت‌ها قبل از تماس با هواپیمای جنگی روی ناوها و برای اهداف تعمیر و نگهداری آنها استفاده می‌کند. در حالی که ارتش ایالات متحده قراردادی نزدیک به ۲۲ میلیون دلاری با شرکت “مایکروسافت” برای تحویل بیش از ۱۲۰ هزار هدست “هولولنز” امضا کرده است. این در حالی است که این قرارداد خیلی قبل از اینکه “فیسبوک” به “متا” تبدیل شود، منعقد شده است.

اسباب بازی‌های جدید ارتش ایالات متحده برای تحقق متاورس

این که ارتش ایالات متحده در صدر توسعه دنیای متاورس باقی مانده است. در پروژه‌های جدید آن که از دستیاران هوش مصنوعی استفاده می‌کنند. مشهود است. پروژه‌هایی که به سربازان از طریق صداها، گفتار و گرافیک بر اساس مکان و عملکردشان مشاوره ارائه می‌دهند.

خلبانان جنگنده با استفاده از آنها مهارت کسب می‌کنند. و سلاح‌های مختلف در این فضا از فرآیند آزمون و خطا و برای کسب مهارت و مانور انسانی می‌گذرند.

برای کسانی که در پی کسب اطلاع از چشم‌انداز “زاکربرگ” نسبت به متاورس هستند. می‌توان گفت که در ماه دسامبر سال گذشته، نیروی هوایی ارتش ایالات متحده جلسه‌ای در سطح بالا در یک محیط مجازی برگزار کرد که بیش از ۲۵۰ نفر از مناطق مختلف در جهان به آن ملحق شدند.

قابل ذکر است که ارتش ایالات متحده مجبور نیست متاورس خود را به “متا” یا “مایکروسافت” واگذار کند. چرا که دنیای متاورس ارتش آمریکا با مجموع قطعات اختصاصی آن ساخته شده است و در حال حاضر بسیار بیشتر از آنچه ما می‌دانیم، عملیاتی است.

پایگاه اطلاع رسانی ایران رصد، به گزارش ایسنا و به نقل از اسپیس، شرکت “اسپیس ایکس”(SpaceX)، گروه دیگری از ماهواره‌های اینترنتی “استارلینک”(Starlink) را از طریق فالکون ۹ با موفقیت پرتاب کرد.

یک موشک دو مرحله‌ای “فالکون۹”(Falcon ۹)، ۴۸ ماهواره استارلینک را از پایگاه فضایی “کیپ کاناورال”(Cape Canaveral) در فلوریدا به مدار زمین برد. نخستین مرحله موشک پس از پرتاب، به زمین بازگشت.

ایلان ماسک پس از پرتاب موفقیت‌آمیز در توئیتی نوشت: ۴۸ استارلینک دیگر هم‌ اکنون به مدار رسیدند.

استارلینک، گروهی از ماهواره‌های پهنای باند است که اسپیس ایکس آنها را در مدار پایین زمین جمع می‌کند. این شرکت از سال ۲۰۱۹ تاکنون، بیش از ۲۰۰۰ ماهواره استارلینک را راه‌اندازی کرده است و تعداد بیشتری را نیز در آینده نزدیک عرضه خواهد کرد.

شرکت اسپیس ایکس، مجوز پرتاب ۱۲ هزار ماهواره استارلینک را در اختیار دارد و برای ۳۰ هزار ماهواره دیگر نیز درخواست تایید کرده است. ماموریت جدید استارلینک موسوم به “Starlink ۴-۱۰”، چهل و یکمین پرتاب را برای این ماهواره‌ها رقم زد.

ماه گذشته، اسپیس ایکس تقریبا یک گروه کامل از ماهواره‌های استارلینک را به دلیل طوفان خورشیدی از دست داد که باعث شد ده‌ها ماهواره از فضا سقوط کنند و چند روز پس از پرتاب در جو زمین بسوزند. اسپیس ایکس از آن زمان برای جلوگیری از تکرار حوادث مشابه، ارتفاع استقرار ابتدایی خود را افزایش داده است.

اسپیس ایکس گفت که پرتاب روز چهارشنبه، چهارمین پرواز و فرود را برای مرحله اول فالکون۹ رقم زد. همچنین این تقویت‌کننده، ماموریت “Arabsat-۶A” را در آوریل ۲۰۱۹، “STP-۲” را برای ارتش آمریکا در ژوئن ۲۰۱۹ و ماهواره ایتالیایی رصد زمین موسوم به “COSMO-SkyMed” را در ژانویه پرتاب کرد.

دو ماموریت نخست این فهرست یعنی Arabsat-۶A و STP-۲ توسط موشک بزرگ “فالکون هوی”(Falcon Heavy) شرکت اسپیس ایکس انجام گرفت و ماهواره COSMO-SkyMed، توسط فالکون۹ پرتاب شد.

پایگاه اطلاع رسانی ایران رصد، به گزارش ایسنا و به نقل از نیو اطلس، بازخورد لمسی می‌تواند به بازی‌ها و سایر تجربیات در محیط واقعیت مجازی، ابعاد بیشتر و تجربه فراگیرتری بدهد، اما دستیابی به آن دشوار است.

اکنون یک استارتاپ به نام “امرج”(Emerge) دستگاهی به نام “Wave-۱” ساخته است که با یک هدست واقعیت مجازی جفت می‌شود. و امواج فراصوت یا اولتراسونیک منتشر می‌کند و بدین وسیله به کاربران اجازه می‌دهد. اشیا و چیزهای مختلف را در محیط مجازی احساس کنند.

Emerge Wave

این دستگاه با نام کامل “Emerge Wave-۱” یک پنل به ابعاد ۲۶ در ۲۹.۸ سانتی‌متر است. که روی یک میز قرار می‌گیرد. و حجمی سه‌بعدی از امواج فراصوت را در فضای بالای خود پخش می‌کند. هنگامی که دستان خود را روی این دستگاه می‌گیری. می‌توانید این نیرو را که تا حدود یک متری بالای پانل و با زاویه ۱۲۰ درجه‌ای در اطراف آن پخش می‌شود، به صورت لمسی احساس کنید.

ایده پشت این دستگاه این است که به افراد از اشیاء مجازی که از طریق هدست واقعیت مجازی می‌بینند، بازخورد لمسی ارائه دهد.

سیستم “Wave-۱” با برنامه “Emerge Home” همگام‌سازی می‌شود. که شامل طیف وسیعی از بازی‌ها و برنامه‌های اجتماعی است که مخصوص این سیستم ساخته شده‌اند.

هیچ یک از این برنامه‌ها به هیچ کنترلی به غیر از دست خود کاربر که از طریق حسگرهای ردیابی دستی “Meta Quest ۲” ردیابی می‌شوند، نیاز ندارند.

از آنجایی که غول‌های فناوری دنیا با اشتیاق فراوان به دنبال توسعه دنیای “متاورس” هستند. نیاز به بازخورد لمسی از محیط واقعیت مجازی به شدت احساس می‌شود. به آواتارهایی فکر کنید که در یک اتاق مجازی نشسته‌اند و با یکدیگر صحبت می‌کنند. اما نمی‌توانند غیر از تجربه صوتی و تصویری هیچ بازخورد دیگری از محیط داشته باشند. این در حالی است که “Emerge Wave-۱” به عنوان مثال به کاربران در آن اتاق امکان می‌دهد دست دادن با یکدیگر را تجربه و احساس کنند.

هپتیک‌ها

بازخورددهنده‌های لمسی یا “هپتیک‌ها” قطعاً یک حوزه جذاب از واقعیت مجازی(VR) هستند که تا حد زیادی ناشناخته باقی مانده‌اند و به نظر می‌رسد “Emerge Wave-۱” یکی از اولین دستگاه‌های آماده عرضه به مصرف کننده باشد که به زودی وارد بازار خواهد شد.

البته این دستگاه، محدودیت‌هایی نیز دارد. برای مثال، امواج فراصوت فقط از یک جهت ساطع می‌شوند که احتمالاً دامنه حس‌های لامسه ارائه شده را محدود می‌کند. به نظر می‌رسد که هنگام کار با این دستگاه باید دستان خود را صاف بالای آن نگه دارید تا تمام قدرت ناشی از امواج فراصوت را احساس کنید و ما حتی هنوز مطمئن نیستیم که مثلا دست دادن که در زاویه‌ای دیگر انجام می‌شود، به خوبی حس می‌شود یا نه.

در واقع تمام چیزهایی که گفته شده، ادعاهای شرکت سازنده است و هنوز هیچ کارشناسی آن را امتحان نکرده‌ است. بنابراین نمی‌توانیم تضمین کنیم که بازخوردهای لمسی که این دستگاه ارائه می‌دهد، چقدر خوب هستند.

مسئله دیگری که باید لحاظ شود، اکوسیستم اپلیکیشن “Emerge” است. چرا که اگر قرار باشد صدها دلار برای یک دستگاه پرداخته شود. باید تضمین شود که نرم‌افزارهای زیادی برای استفاده از آن وجود خواهد داشت. نه اینکه فقط چند بازی کوچک و یک فضای پاتوق مجازی باشد. در واقع اگر بتواند به نحوی با مجموعه نرم‌افزارهای گسترده سیستم “Quest” کار کند، فروش بسیار آسان‌تر و بیشتری خواهد داشت.

با این حال، چنین دستگاه‌هایی یک ایده بسیار جذاب برای فناوری واقعیت مجازی است.

شرکت “Emerge” در حال حاضر به دنبال تهیه بودجه برای سیستم “Wave-۱” است. و در حال حاضر بیش از ۵۰ هزار دلار از ۲۰۰ هزار دلار مورد نظر خود را جمع‌آوری کرده است.

هم اکنون امکان پیش‌سفارش این دستگاه با ودیعه ۴۵۰ دلاری فراهم است. و سفارش‌ها در ماه آوریل یا سپتامبر به مشتریان تحویل داده می‌شوند.

پایگاه اطلاع رسانی ایران رصد، به گزارش ایسنا و به نقل از سی‌نت، شرکت “متا” (فیسبوک سابق) برای ساختن نسل جدید دنیای مجازی متاورس خود به کمک نیاز دارد.

این شرکت در ماه اکتبر نام خود را از “فیسبوک” به “متا” تغییر داد. تا نام جدید آن چشم انداز این شرکت را برای تحقق دنیای “متاورس” منعکس کند. “متاورس” آینده‌ای شامل آواتارهایی است که در دنیای مجازی زندگی می‌کنند. و از طریق هدست‌های واقعیت مجازی پیشرفته قابل دسترسی هستند.

“دن رابینوویتسیج” معاون ارتباطات “متا” در یک پست وبلاگی در آستانه آغاز کنگره جهانی موبایل(MWC) در بارسلون نوشت: واقعیت بخشیدن به “متاورس” به پیشرفت‌های قابل توجهی در تاخیر شبکه، پهنای باند متقارن و سرعت کلی شبکه‌ها نیاز دارد.

وی افزود: هیچ شرکت یا صنعتی به تنهایی نمی‌تواند این کار را انجام دهد. ایجاد “متاورس” نیازمند تلاشی جهانی است. و ما از شرکای خود دعوت می‌کنیم تا در این سفر جدید با ما همکاری کنند.

“متا” به سابقه خود در دهه گذشته در سرمایه‌گذاری میلیاردی در مشارکت با شرکت‌های مخابراتی و سیاست‌گذاران برای بهبود اتصال جهانی اشاره می‌کند. یکی از این ابتکارات، کابل‌های اینترنت زیردریایی آن است. که ادعا می‌کند تا سال ۲۰۲۵ می‌تواند بیش از نیم تریلیون دلار به اقتصاد اروپا و آسیا-اقیانوسیه کمک کند.

تله‌فونیکا

این شرکت همچنین اعلام کرد که با یک مرکز نوآوری متاورس در مادرید اسپانیا موسوم به “تله‌فونیکا”(Telefónica) با هدف تسریع نوآوری‌های شبکه متاورس همکاری خواهد کرد.

بر اساس گزارش پایگاه سی‌نت، “مارک زاکربرگ” مدیرعامل “متا” گفت: امروز ما در آغاز دوره گذر بعدی هستیم که برای “متاورس” آماده می‌شویم. اما ایجاد حس واقعی حضور در دنیای مجازی با عینک‌های هوشمند و هدست‌های واقعیت مجازی، نیازمند پیشرفت‌های عظیم در شبکه و اتصال است. پیشرفت‌هایی بزرگ‌تر از هر یک از تغییراتی که تاکنون دیده‌ایم.

بنابراین طبق سخنان مسئولان عالی رتبه شرکت “متا”، به نظر می‌رسد موضوعی که بیش از همه مورد اشاره است. صبوری کردن برای تحقق دنیای متاورس است.

“کریس ویزلر” مدیر ابتکارات ویژه در “متا”، در یک جلسه میزگردی عنوان کرد که “متاورس” یک شبه اتفاق نمی‌افتد. اگرچه اشاره کرد که اگر بتوانیم یک میلیارد نفر را به این دنیا بیاوریم. متاورس در ۱۰ سال آینده شگفت‌انگیز خواهد بود، چرا که میلیون‌ها دلار برای آن هزینه خواهد شد.

این پیام “متا” در تضاد کامل با اقدامات شرکت “انویدیا” پیرامون پروژه “امنی‌ورس”(Omniverse) خود است. “رانی واسیشتا” معاون ارشد “انویدیا” راه‌هایی را که نسخه سفارشی متاورس آنها در حال حاضر به شرکت‌هایی مانند “بی‌ام‌و” و “اریکسون” کمک می‌کند. تا فرآیندهای واقعی را با دقت بسیار زیاد شبیه‌سازی کنند و به آنها اجازه می‌دهد صنایع مربوطه خود را متحول کنند، اشاره کرد.

این شرکت همچنین در حال ساخت یک «دوقلوی دیجیتالی» از زمین است.

کنگره جهانی موبایل که وعده داده بود با اولین نمایش پرشور حضوری از زمان شروع همه‌گیری کووید-۱۹، رویدادهای جهانی را به حالت عادی بازگرداند. بار دیگر تحت الشعاع اتفاقات جهانی قرار گرفت. اگرچه “متا” در این نمایشگاه تجاری حضور فیزیکی دارد. اما این شرکت تا حدی تمرکز خود را به حمله روسیه به اوکراین در روزهای اخیر معطوف کرده است. این شرکت در بیانیه‌ای مطبوعاتی توضیح داد که سخت در تلاش است تا با گسترش ظرفیت بررسی حقایق اشخاص ثالث به زبان‌های روسی و اوکراینی، با گسترش اطلاعات نادرست مقابله کند.