پایگاه اطلاع رسانی ایران رصد، دانشمندان با ابداع یک مدل هوش مصنوعی با دقت بیش از ۹۰ درصد،‌ به بررسی تفاوت‌ اسکن‌های فعالیت مغز زنان و مردان پرداختند. بر اساس نتایج به‌دست‌آمده در مناطق مسئول رویاپردازی، حافظه و تصمیم‌گیری در مغز، تفاوت‌هایی بین دو جنس وجود دارد.

ایده شکل‌گیری مغز بر اساس جنسیت بیولوژیک

محققان دانشکده پزشکی دانشگاه استنفورد به‌تازگی قطعه جدیدی به پازلی اضافه کرده‌اند که از ایده شکل‌گیری مغز بر اساس جنسیت بیولوژیک حمایت می‌کند.

وینود منون، نویسنده ارشد این مطالعه و استاد روان‌پزشکی و علوم رفتاری استنفورد است. او و تیمش برای بررسی مساله تفاوت‌های مغزی زنان و مردان یک مدل شبکه عصبی عمیق ایجاد کردند. این مدل قادر به طبقه‌بندی اسکن‌های مغزی در دو دسته زنان و مردان بود.

آنها با نشان دادن مجموعه‌ای از اسکن‌های تصویرسازی تشدید مغناطیسی کارکردی (fMRI) به هوش مصنوعی از آن خواستند که تشخیص دهد به مغز یک زن نگاه می‌کند یا یک مرد. پیش‌بینی هوش مصنوعی در این باره در بیش از ۹۰ درصد موارد درست بود.

تفاوت مغز بسته به جنسیت

از طریق این فرآیند، مشخص شد که کدام قسمت‌های مغز بسته به جنسیت تفاوت‌های ظریفی را نشان می‌دهند.

بیشتر تفاوت‌های کشف‌شده در حالت پیش‌فرض شبکه، استریاتوم یا جسم مخطط و شبکه لیمبیک هستند؛ مناطقی که در طیف وسیعی از فرآیندها ازجمله رویاپردازی، یادآوری گذشته، برنامه‌ریزی برای آینده، تصمیم‌گیری و بویایی نقش دارند.

منون گفت:

«این مدرکی بسیار قوی است که نشان می‌دهد جنسیت یک عامل تعیین‌کننده قوی در سازمان مغز انسان است.»

قابل توضیح بودن

یکی از تفاوت‌های عمده بین مدل هوش مصنوعی این تیم با مدل‌های مشابه آن «قابل توضیح بودن» آن بوده است. زیرا هوش مصنوعی اغلب به این خاطر که یک «جعبه سیاه» است مورد انتقاد قرار می‌گیرد. به این معنی که اطلاعات را می‌گیرد و نتایج را پس می‌دهد. اما اینکه چطور به این نتایج رسیده اغلب معما باقی می‌ماند. اما در مورد مدل تیم استنفورد این‌طور نیست.

تعیین جنسیت افراد

در این مطالعه تیم تحقیقاتی توانست به این نتیجه برسد که در تعیین جنسیت افراد، کدام بخش از مغز برای هوش مصنوعی مهم‌تر است. شبکه حالت پیش‌فرض، جسم مخطط و شبکه لیمبیک سه حوزه‌ای بودند که هوش مصنوعی بر آنها تمرکز داشت.

شبکه حالت پیش‌فرض (DMN) زمانی فعال می‌شود که فرد در حال خیال‌پردازی، یادآوری خاطرات یا فکر کردن درباره خودش باشد. استریاتوم یا جسم مخطط برای هماهنگی شناخت، ازجمله برنامه‌ریزی، تصمیم‌گیری و انگیزه مهم است. شبکه لیمبیک طیف وسیعی از عملکردهای مغز مانند احساسات، حافظه بلندمدت و حس بویایی فرد را پشتیبانی می‌کند.

علاوه بر تشخیص مغز مردان از زنان، دانشمندان تلاش کردند تا ببینند آیا می‌توانند از این اسکن‌ها برای پیش‌بینی چگونگی عملکرد یک فرد در آزمایش شناختی آزمایشگاهی استفاده کنند یا خیر.

پیش بینی عملکرد مغز

آنچه دریافتند این بود که هیچ مدل هوش مصنوعی نمی‌تواند عملکرد همه را پیش‌بینی کند. یکی می‌توانست عملکرد مردان را پیش‌بینی کند و دیگری عملکرد زنان، اما هیچ‌کدام نمی‌توانستند هر دو را پیش‌بینی کنند.

این موضوع نشان می‌دهد که ویژگی‌هایی که بین مردان و زنان متفاوت است، بسته به جنسیت تاثیرات متفاوتی بر رفتار دارند.

محققان امیدوارند که این کار به روشن کردن بیماری‌های مغزی که به‌شیوه‌ای متفاوت بر زنان و مردان اثر می‌گذارد کمک کند. به عنوان مثال، اوتیسم و پارکینسون در مردان شایع‌تر است، در‌حالی‌که ام‌اس و افسردگی در زنان شیوع بیشتری دارد.

پایگاه اطلاع رسانی ایران رصد، به نقل از نیو ساینتیست، “اضطراب زیست‌محیطی” (Eco-anxiety) در حال حاضر باعث کاهش خواب انسان به دلیل تغییرات آب و هوایی شده است. یک پژوهش بین‌المللی نشان می‌دهد که گرم شدن زمین، بر مدت زمان خواب افراد نیز تأثیر می‌گذارد و این مشکل طی قرن حاضر، به ‌طور قابل توجهی بدتر خواهد شد. حتی اگر بشریت بتواند انتشار کربن خود را مهار کند نیز این مشکل پابرجا خواهد بود.

پژوهش‌هایی که پیشتر در مورد تاثیر دمای شبانه بر خواب انجام شده‌اند، به دلیل محدود بودن به برخی از کشورها، بررسی‌های آزمایشگاهی یا گزارش‌دهی غیرقابل اطمینان شرکت‌کنندگان را در مورد خواب در بر داشتند.

داده‌های خواب

“کلتون مینور” (Kelton Minor)، پژوهشگر “دانشگاه کپنهاگ” (University of Copenhagen) دانمارک و همکارانش، برای به دست آوردن یک نتیجه بهتر، داده‌هایی را از مچ‌بندهای ردیاب خواب جمع‌آوری کردند که توسط ۴۸ هزار نفر در ۶۸ کشور بین سال‌های ۲۰۱۵ تا ۲۰۱۷ استفاده شده بودند.

سپس “مینور” و همکارانش، داده‌های خواب را به همراه داده‌های مربوط به آب‌ و هوای محلی بررسی کردند و نشان دادند شب‌هایی که به صورت غیرمعمول گرم هستند، باعث می‌شوند که افراد دیرتر بخوابند، زودتر بیدار شوند و خواب کمتری داشته باشند. در حال حاضر، شواهد نشان می‌دهند که مردم سالانه به طور میانگین، ۴۴ ساعت خواب را از دست می‌دهند. پژوهشگران تخمین می‌زنند که اگر انتشار گازهای گلخانه‌ای تا سال ۲۱۰۰ کنترل نشود، مردم سالانه ۵۸ ساعت خواب را از دست خواهند داد. این آمار در آینده با آلایندگی کمتر، به ۵۰ ساعت کاهش می‌یابد.

“مینور” و گروهش، داده‌های به دست آمده را با میزان خواب معمولی یک شخص مقایسه کردند. همچنین آنها، عوامل احتمالی مؤثر در کاهش خواب، مانند آب و هوا و فصل را کنترل کردند.

“مینور” گفت: این نخستین شواهدی است که نشان می‌دهد دمای بالاتر از حد میانگین، خواب انسان را از بین می‌برد. ما در این پژوهش نشان داده‌ایم که از بین رفتن خواب عمدتا با تأخیر در به خواب رفتن اتفاق می‌افتد.

تاثیر گرما بر میزان خواب

برخی از گروه‌ها بدتر از گروه‌های دیگر ضربه می‌خورند. گرمای بیش از اندازه میانگین هنگام شب، تأثیر بیشتری بر کاهش خواب افراد در کشورهای کم درآمد، زنان و افراد مسن دارد. برای افراد ۶۵ ساله و بالاتر، افزایش دمای شبانه تا اندازه یک درجه سلسیوس، حداقل دو برابر بیشتر از گروه‌های سنی جوان‌تر بر خواب تاثیر می‌گذارد.

پژوهشگران دریافتند که شرکت‌کنندگان نمی‌توانند رفتار روزانه خود را برای مقابله با کمبود خواب تغییر دهند. همچنین، آنها طی فصل نمی‌توانند خود را با روش‌هایی مانند خواب راحت‌تر در یک شب گرم پایان تابستان، سازگار کنند. “مینور” ادامه داد: ما شواهدی پیدا نکردیم که نشان دهد مردم می‌توانند خود را به خوبی سازگار کنند.

این امکان وجود دارد که برخی از افراد ساکن کشورهایی با درآمد بالاتر، بیشتر به نصب تهویه مطبوع تمایل داشته باشند که می‌تواند به عنوان نوعی سازگاری تلقی شود؛ اما “مینور” خاطرنشان کرد که یافته‌های این پژوهش به او امکان را نمی‌دهند تا این ارتباط را به صورت قطعی برقرار کند. علاوه بر این، هزینه تهویه مطبوع موجب می‌شود که برای بسیاری از دسترس خارج باشد. همچنین، تهویه مطبوع ممکن است انتشار گازهای گلخانه‌ای را به دلیل استفاده از سوخت فسیلی افزایش دهد.

تاثیر خواب بر خلق و خو

“سوزان کلایتون” (Susan Clayton)، پژوهشگر “کالج ووستر” (College of Wooster) آمریکا گفت: روش‌شناسی این پژوهش، درست است و بررسی بسیار کاملی را شامل می‌شود. پیامدهای ذکرشده، واضح هستند؛ افزایش دمای مرتبط با تغییرات آب و هوایی در حال حاضر میزان خواب افراد را کاهش می‌دهد و پیش‌بینی می‌شود که این اثر حتی بیشتر شود. از آنجا که می‌دانیم کمبود خواب می‌تواند بر خلق و خو، رفتار، سلامتی و عملکرد شناختی تأثیر منفی بگذارد، این موضوع نگران‌کننده است.

“ایوانا روزنزوایگ” (Ivana Rosenzweig)، پژوهشگر “کینگز کالج لندن” (KCL) گفت: این پژوهش، قدرت داده‌های بزرگ را نشان می‌دهد و با پژوهش‌های پیشین مطابقت دارد. این پژوهش نشان می‌دهد که هر چه هوا سردتر باشد، افراد بهتر می‌خوابند، اما اثر بررسی‌شده، کم است.

در هر حال “مینور” گفت: افرادی که از ردیاب خواب استفاده می‌کنند، ممکن است به فناوری‌های دیگری نیز دسترسی داشته باشند که می‌توانند تأثیر شب‌های گرم بر خواب آنها را کاهش دهند. به همین دلیل، “مینور” معتقد است که بررسی‌های گروه او در مورد تأثیر تغییرات آب و هوایی بر خواب احتمالا در سطح پایینی قرار دارد.

این پژوهش در مجله “One Earth” به چاپ رسید.

پایگاه اطلاع رسانی ایران رصد، به گزارش ایسنا و به نقل از تی ای، در حال حاضر چندین داروی مختلف ضد اضطراب موجود است که اکثر آنها چندان موثر نیستند و علاوه بر این دارای عوارض جانبی مختلفی نیز هستند. شناسایی مکانیسم هایی که زمینه‌ساز ترس و اضطراب هستند می‌تواند به محققان در توسعه درمان‌های بهتری برای اختلالات اضطرابی کمک کند.

اخیرا دانشمندان علوم اعصاب دانشکده فیزیولوژی، داروشناسی و علوم اعصاب بریستول بررسی کردند که چگونه قسمت مخچه مغز بر فعالیت ناحیه دیگری از مغز به نام ماده خاکستری اطراف مجرا(PAG) تاثیر می‌گذارد. ماده خاکستری اطراف مجرا، ناحیه‌ای از ماده خاکستری است که در مغز میانی یافت می‌شود و مکانیسم‌های بقا از جمله پاسخ‌های واکنشی ناشی از ترس را هماهنگ می‌کند.

مکانیسم ایجاد حافظه ترس

محققان در این مطالعه فعالیت ناحیه ماده خاکستری اطراف مجرای مغز چند حیوان را از طریق الکترودها ثبت کردند. آنها حیوانات را در یک بخش قرار دادند که در آن یک صدای شنیداری با یک ضربه کوچک پا همراه بود. این باعث ایجاد حافظه ترس و سرد شدن که یک شاخص رفتاری ترس است، می‌شد. دانشمندان دریافتند که زیرمجموعه‌ای از سلول‌های مغزی در ناحیه ماده خاکستری اطراف مجرای مغز به آن صدا بسیار پاسخ می‌دهند که این امر مربوط به رمزگذاری حافظه ترس است.

بر اساس این یافته‌ها، دانشمندان به این نتیجه رسیدند که فعل و انفعالات ماده خاکستری اطراف مجرای مخچه به ایجاد فرآیندهای شرطی سازی ترس کمک می‌کند. آنها همچنین نشان دادند که دستکاری مسیر مستقیم ماده خاکستری اطراف مجرای مخچه باعث اختلال در سرد شدن ناشی از ترس و صداهای فراصوت می‌شود.

دکتر “شارلوت لارنسون”(Charlotte Lawrenson) و دکتر “النا پاسی”(Elena Paci) نویسنگان اصلی این مطالعه در این باره گفتند: تاکنون، اطلاعات کمی در مورد اینکه مخچه چگونه فعالیت عصبی را در سایر نواحی مغز، به‌ویژه آن‌هایی که با ترس و اضطراب مرتبط هستند، تعدیل می‌کند، در دسترس بود و این موضوع خیلی دقیق درک نشده بود. نتایج ما نشان داد که مخچه بخشی از شبکه بقای مغز است که فرآیندهای حافظه ترس را در مقیاس‌های زمانی متعدد و به روش‌های مختلف تنظیم می‌کند و این موضوع این احتمال را افزایش می‌دهد که تعاملات ناکارآمد در شبکه بقای مخچه مغز ممکن است زمینه ساز اختلالات و بیماری‌های مرتبط با ترس باشد.

پایگاه اطلاع رسانی ایران رصد، به گزارش ایسنا و به نقل از تک‌اکسپلور، مرکز توانبخشی بروکس (Brooks) به تازگی اعلام کرده که مطالعه‌ای موسوم به مگ‌ترک(MagTrack) که یک تلاش تحقیقاتی مشترک با دانشکده مهندسی برق و کامپیوتر جورجیا تک پیرامون هدایت ویلچر با زبان را با موفقیت به پایان رسانده است.

بازخوردهای تیم بالینی و بیمارانشان به مهندسان جورجیا تک این امکان را داده که نمونه‌ی اولیه تحقیقات خود را به یک نسخه آماده برای کاربران تبدیل کنند. این فناوری توسط بیش از ۱۷ فرد استفاده کننده از ویلچر که به فلج چهاراندام دچار هستند، آزمایش شد. فلج چهار اندام (tetraplegia) نوعی فلج است که به دلیل آسیب به نخاع ایجاد می‌شود. و بر بازوها، دست‌ها، پاها و لگن فرد اثر می‌گذارد.

همکاری محققان مرکز بروکس و جورجیا تک به ایجاد اولین اپلیکیشن نوآورانه در نوع خود برای کسانی که دچار معلولیت هستند، انجامید. این تیم‌ها که شامل پزشکان، درمانگران بالینی و مهندسان می‌شود تخصص چندین رشته را در علوم پیشرفته، فناوری و توانبخشی بالینی گردهم آوردند.

“ژنو تونوزی”(Geneva Tonuzi) مدیر پزشکی برنامه آسیب نخاعی در مرکز بروکس می‌گوید:

ما تیم جورجیا تک را سال‌ها قبل ملاقات کردیم، زمانی که برای اولین بار در مورد پیشرفت‌های تحقیقاتی آنها برای کاربران استفاده کننده از ویلچر شنیدیم. بروکس دائما به دنبال فناوری‌هایی است که برای بیماران مبتلا به آسیب نخاعی و نقص حرکتی مفید باشد. در نتیجه‌ی این همکاری بالینی-مهندسی مگ‌ترک به عنوان یک فناوری کمکی پیشرفته ایجاد شد. که به کاربران ویلچرهای برقی این امکان را می‌دهد. تا دستگاه‌های متصل خود مانند تلفن همراه هوشمند و رایانه را با استفاده از یک کنترلگر چندوجهی کنترل کنند. علاوه بر آن این دستگاه کمکی طوری طراحی شده که قابل پوشیدن، بی‌سیم و سازگار با شرایط خاص کاربر باشد.

مطالعه مگ‌ترک مورد توجه بیماران و دانشمندان قرار گرفته و در “IEEE Transactions on Biomedical Engineering” منتشر شده است.

از ابتدا مطالعات مگ‌ترک به آزمایش عملکرد کنترلگر سر-زبان(Head-Tongue Controller) که نسخه‌ی اولیه فناوری مگ‌ترک بود برای بررسی توانایی آن در انجام تعاملات پیچیده انسان و ماشین که کیفیت زندگی کاربران را بهبود می‌بخشد، پرداختند.

این کنترلگر به کاربر امکان انجام انواع مختلفی از وظایف پیچیده را با یک کنترلگر و با استفاده از حرکات زبان و سر می‌دهد. این حرکات با استفاده از یک عینک و یک ردیاب کوچک که به طور موقت با چسب زیست‌سازگار به زبان متصل می‌شود تشخیص داده می‌شوند. فرمان‌های خاص با استفاده از پردازش پیشرفته داده‌ها و مدل‌های یادگیری ماشینی از روی این حرکات تشخیص داده می‌شوند. این فناوری به کاربر اجازه می‌دهد تا طیف گوناگونی از عملکردهای روزانه با کنترل قابل تنظیم از انجام فعالیت‌های رایانه‌ای پیچیده گرفته تا انجام مانورهای پیشرفته راندن ویلچر را به انجام برساند.

در آخرین مطالعه، محققان، فناوری مگ‌ترک را به یک ویلچر برقی که توسط شرکت “Quantum Rehab” اهدا شده بود متصل کردند. و از ۱۷ داوطلب از مرکز توانبخشی بروکس کمک گرفتند تا عملکرد این دستگاه را با انجام فعالیت‌های ساده و پیچیده هدایت ویلچر مورد آزمایش قرار دهند. نتایج نشان داد که کاربران مگ‌ترک می‌توانند با استفاده از کنترلگر سر-زبان این فعالیت‌ها را با سرعتی مشابه یا بیشتر از کنترلگر شخصی خود انجام دهند. از آنجا که این مطالعه تنها سه ساعت به طول انجامید و کاربران از ویلچرهای شخصی خودشان استفاده نمی‌کردند. پیش‌بینی می‌شود که اگر زمان بیشتری برای آشنایی با این فناوری در اختیار شرکت‌کنندگان قرار بگیرد. و از ویلچر خودشان استفاده کنند، مهارت بیشتر و عملکرد بهتری داشته باشند.

“جسی میلیکن”(Jesse Milliken)، آسیب شناس گفتار و زبان در برنامه آسیب نخاعی در بیمارستان توانبخشی بروکس می‌گوید:

کار با همه‌ی شرکت‌کنندگان بسیار مفید بوده است. هر بیماری که می‌آمد کسی بود که مستقیما تحت تاثیر آسیب نخاعی قرار گرفته بود و می‌توانست از این فناوری بهره ببرد. دیدن خوشحالی در چهره آنها زمانی که می‌توانستند ویلچر شان را راحت و آسان کنترل کنند بسیار فوق‌العاده بود. بیمارانی که در فاز سوم این مطالعه شرکت داشتند. این پیشرفت را “هیجان‌انگیز” و “سیستم فوق‌العاده‌ای که می‌تواند برای مصارف زیادی استفاده شود.” می‌دانند و پس از آن که از این فناوری استفاده کردند. به این باور رسیدند که این فناوری می‌تواند زندگی افرادی که قادر به استفاده از آن هستند را متحول کند.

تا به امروز آرایه سر(head array) و “sip-and-puff” رایج‌ترین کنترلگرهایی هستند که درمانگرها به افراد دارای فلج چهار اندام توصیه می‌کنند. و سوییچ‌های تخصصی و فناوری جوی‌استیک مناسب کسانی است که قادر به حرکت اندام فوقانی خود هستند.

این فناوری‌ها دهه‌ها قبل برای پاسخ به نیازهای اساسی افراد ایجاد شدند. و از آن زمان، فقدان نوآوری در این زمینه مانع از تطبیق فناوری‌های کمکی با فناوری‌های امروزی شده است. علاوه بر آن این فناوری‌ها روی ویلچر نصب می‌شوند. و هنگام انتقال فرد به تخت‌خواب، مبل یا هر مکان دیگری غیر از ویلچر دیگر امکان استفاده از آن وجود نخواهد داشت. بنابراین نیاز روزافزونی برای دسترسی این افراد به کنترلگرهای جدید وجود دارد که آن‌ها را قادر می‌سازد عضوی فعال در جهان دیجیتالی باشند.

به عنوان نتیجه این مطالعات، مگ‌ترک برای ارائه تجربه‌ای یکپارچه که کاربر بتواند از هدایت ویلچر به کنترل دستگاه‌های الکترونیکی اطرافش مانند تلفن همراه، رایانه، تلویزیون هوشمند و درب‌های خودکار تغییر وضعیت دهد، بهبود یافت.

این دستگاه پوشیدنی است و بنابراین می‌توان آن را همه‌ جا مورد استفاده قرار داد. و بی‌سیم بودن آن باعث شده که قابلیت حمل آسان این دستگاه وجود داشته باشد.

محققان جورجیا تک در حال کار بر روی نسخه‌ی جدیدی از مگ‌ترک هستند. که نه تنها نامحسوس‌تر است بلکه می‌تواند حرکات صورت را تشخیص دهد. و به طور قابل توجهی قابلیت‌های کنترل آن افزایش یافته است.

طی سال‌های آینده این تیم قصد دارد که مگ‌ترک را برای آزمایش در خانه در دسترس پذیرندگان اولیه قرار دهد. تا پیش از تولید آن به صورت تجاری آن را بهبود دهند.

پایگاه اطلاع رسانی ایران رصد، به گزارش ایسنا و به نقل از آی‌ای، حدود یک سال پیش بود که “ایلان ماسک” به دنیا اعلام کرد که شرکتش به نام “نورالینک”(Neuralink) با کاشت رابط مغز و رایانه توسط یک ریزتراشه در مغز یک میمون به آن اجازه داده تا با ذهن خود به بازی ویدیویی بپردازد.

در حالی که این ویدیو تیتر رسانه‌ها شد و همزمان انتقادهایی را برانگیخت که آنقدرها هم پیشگامانه نیست. اکنون شرکت‌های دیگری به جز “نورالینک” در حال توسعه رابط‌های مغز و رایانه خود هستند.

یکی از این شرکت‌ها، “نوروالکتریکس” مستقر در بارسلونا اسپانیا و بوستون آمریکا است. که روی یک فناوری غیرتهاجمی تحریک مغز کار می‌کند. که به شکل یک کلاه است و می‌تواند به بیماران مبتلا به تشنج، اختلالات خواب و اوتیسم کمک کند.

این کلاه با الکترودهای کوچکی پوشانده شده است. که جریان‌هایی را به مغز منتقل می‌کنند و بسته به نیاز کاربر، فعالیت عصبی وی را تحریک یا مهار می‌کند.

آنا مایکز” یکی از بنیانگذاران و مدیرعامل شرکت “نوروالکتریکس” در جریان یک کنفرانس در کنگره جهانی موبایل در بارسلونا ادعا کرد که پوشیدن این کلاه به مدت ۲۰ دقیقه و برای ۱۰ روز متوالی، تشنج را در کاربران تا ۵۰ درصد کاهش داده است.

کلاه تحریک الکتریکی غیرتهاجمی: استارستیم

این شرکت نام این کلاه تحریک الکتریکی غیرتهاجمی خود را “استارستیم”(Starstim) گذاشته است. که شکل جدیدی از تعدیل عصبی غیر تهاجمی به نام “تحریک الکتریکی ترنسکرانیال”(tES) را برای ارسال جریان‌های الکتریکی به مغز کاربر ارائه می‌دهد.

به عنوان مثال این کلاه در بیمارانی که از تشنج رنج می‌برند. می‌تواند از این جریان‌ها برای کاهش تحریک در مناطق خاصی از مغز استفاده کند.

این فناوری همچنین امکان نظارت از راه دور را فراهم می‌کند. که آن را برای استفاده در طول همه‌گیری کرونا و همچنین برای بیماران با تحرک کم ایده‌آل می‌کند.

“نوروالکتریکس” سال گذشته چراغ سبز سازمان غذا و داروی آمریکا (FDA) را برای انجام آزمایشات بالینی بر روی بیماران انسانی مبتلا به افسردگی دریافت کرد.

“مایکز” می‌گوید: اکنون بیش از هر زمان دیگری به پزشکی از راه دور، نظارت بر مغز و تحریک مغز در خانه نیاز است. و این شرکت آماده است تا پلتفرم خود را به خانه بیماران برساند.

وی این موفقیت را مانند قدم گذاشتن بر روی ماه توصیف می‌کند. و همچنین خواستار شکیبایی با وجود پتانسیل باورنکردنی نوروتکنولوژی شده است. چرا که به گفته وی، مغز دارای پیچیدگی‌های باورنکردنی است. چرا که تقریباً از صد میلیارد نورون که با یکدیگر با سرعت بسیار زیاد در ارتباط هستند. تشکیل شده است.

اگرچه رابط مغز و رایانه “نوروالکتریکس” در مقایسه با ادعای “ایلان ماسک” مبنی بر اینکه ریزتراشه “نورالینک”، تمام بیماری‌های مغزی را درمان خواهد کرد. ضعیف به نظر می‌رسد، اما نباید از این غافل شد که کلاه غیر تهاجمی این شرکت از کارهای مهمی است که در حال حاضر نتایج فوق العاده مثبتی را در آزمایشات انسانی نشان داده است. و شاید مهم‌تر از همه این باشد. که راه حل این شرکت، نیازی به انجام جراحی و کاشت یک ایمپلنت در مغز ندارد.

پایگاه اطلاع‌رسانی ایران رصد، به گزارش ایسنا و به نقل از تک‌اکسپلوریست،  زمانی که مغز انسان چیزی را می‌آموزد خود را با آن سازگار می‌کند. اما وقتی هوش مصنوعی مورد جدیدی یاد می‌گیرد. تمایل دارد آنچه که به تازگی آموخته را فراموش کند. شرکت‌ها از داده‌های روزافزون برای بهبود تشخیص تصاویر، یادگیری زبان‌ها و انجام فعالیت‌های پیچیده دیگر توسط هوش مصنوعی استفاده می‌کنند.

اکنون یافته‌های منتشر شده در مجله‌ی “ساینس”(Science) روشی را نشان می‌دهد که بوسیله آن تراشه‌های رایانه‌ای می‌توانند به طور پویا خود را برای دریافت داده‌های جدید مشابه مغز بازنویسی کنند. و در گذر زمان به یادگیری خود ادامه دهند.

“شریرام راماناتان”(Shriram Ramanathan) استاد دانشکده مهندسی مواد دانشگاه پردو که متخصص در کشف چگونگی تقلید مواد از مغز برای بهبود محاسبات است می‌گوید:

مغز موجودات زنده در تمام طول عمر قادر به یادگیری است. ما اکنون یک پلتفرم مصنوعی ایجاد کرده‌ایم که به ماشین‌ها کمک می‌کند. در تمام طول عمر خود به یادگیری بپردازند.

برخلاف مغز که پیوسته ارتباطات جدیدی میان نورونها ایجاد می‌کند تا امکان یادگیری فراهم شود.

مدارهای روی یک تراشه رایانه‌ای تغییر نمی‌کنند. مداری که یک ماشین از آن استفاده می‌کند از زمان ساخت تا سال‌ها پس از فعالیت ثابت می‌ماند. این موضوع برای قابل حمل کردن هوش مصنوعی برای مثال در خودروهای خودران و ربات‌ها در فضا که باید به تنهایی تصمیم‌گیری کنند مشکل‌ساز است. اگر بتوان هوش مصنوعی را مستقیما در سخت‌افزار و نه تنها در نرم‌افزار تعبیه کرد، ماشین‌ها می‌توانند کارآمدتر عمل کنند.

در این مطالعه راماناتان و تیمش یک قطعه سخت‌افزاری جدید ساختند که در صورت نیاز از طریق پالس‌های الکتریکی بازنویسی می‌شود. راماناتان معتقد است که این سازگاری به دستگاه اجازه می‌دهد. تا تمام عملکردهای لازم برای ساخت یک رایانه الهام گرفته از مغز را به انجام برساند.

او می‌گوید: اگر بخواهیم رایانه یا ماشینی الهام گرفته از مغز بسازیم. باید به توانایی برنامه‌ریزی مجدد و تغییر مداوم تراشه دست یابیم.

این سخت افزار یک دستگاه کوچک مستطیلی شکل است که از ماده‌ای به نام “نیکلات پروسکایت” ساخته شده و به هیدروژن حساس است. اعمال پالس‌های الکتریکی در ولتاژهای مختلف به دستگاه این امکان را می‌دهد. تا غلظت یون‌های هیدروژن را در عرض چند نانوثانیه تغییر دهد. و حالتی ایجاد کند که محققان معتقدند می‌تواند شبیه به عملکردهای مربوطه در مغز باشد.

برای مثال زمانی که هیدروژن بیشتری در مرکز وجود داشته باشد. دستگاه مانند یک نورون یا یک سلول عصبی عمل می‌کند. کمبود هیدروژن نیز دستگاه را به یک سیناپس که اتصال میان نورون‌ها است تبدیل می‌کند. مغز از سیناپس‌ها برای ذخیره اطلاعات در مدارهای عصبی پیچیده استفاده می‌کند.

از طریق شبیه‌سازی داده‌های تجربی، همکاران تیم پردو در دانشگاه سانتا کلارا و دانشگاه ایالتی پورتلند نشان دادند که فیزیک داخلی این دستگاه، ساختاری پویا برای یک شبکه عصبی مصنوعی ایجاد می‌کند.

محققان اکنون در حال کار برای نمایش این مفاهیم روی تراشه‌های آزمایشی در مقیاس بزرگ‌تر هستند تا یک رایانه الهام گرفته از مغز ایجاد کنند.

پایگاه اطلاع رسانی ایران رصد، به گزارش ایسنا و به نقل از نانوورک، پژوهشگران “مؤسسه سلطنتی فناوری کی‌تی‌اچ”(KTH) و “دانشگاه استنفورد”(Stanford University)، مواد ۲ بعدی را برای تولید اجزای رایانه ساخته‌اند. که ارائه رایانه‌های مشابه مغز انسان را امکان‌پذیر می‌کند.

مولفه‌های موسوم به “ECRAM” ساخته‌ شده با کاربید تیتانیوم  ۲ بعدی. پتانسیل فوق‌العاده‌ای را برای تکمیل فناوری ترانزیستور کلاسیک و کمک به تجاری‌سازی رایانه‌های قدرتمندی که بر اساس شبکه عصبی مغز مدل‌سازی شده‌اند، نشان می‌دهند. چنین رایانه‌هایی می‌توانند هزاران بار بیشتر از رایانه‌های کنونی کارآمد باشند.

“مکس حامدی”(Max Hamedi)، دانشمند ایرانی مؤسسه سلطنتی فناوری کی‌تی‌اچ گفت:

به دلیل وجود برخی تفاوت‌های اساسی روش کلاسیک محاسبات که اکنون مورد استفاده قرار دارد. با ECRAM، مؤلفه‌ای که به عنوان نوعی سلول سیناپسی در یک شبکه عصبی مصنوعی عمل می‌کند. این پیشرفت‌ها در محاسبات امکان‌پذیر هستند.

وی افزود: این رایانه‌های جدید به جای ترانزیستورهایی که روشن یا خاموش هستند. و به انتقال اطلاعات بین پردازنده و حافظه نیاز دارند. به اجزایی متکی هستند که می‌توانند چندین حالت داشته باشند. و محاسبات درون حافظه را انجام دهند.

دانشمندان مؤسسه سلطنتی فناوری کی‌تی‌اچ و دانشگاه استنفورد، روی آزمایش مواد بهتری برای ساختن ECRAM تمرکز کرده‌اند. مولفه‌ای که در آن، یون‌ها به کانال اکسیداسیون وارد می‌شوند. و کاری مشابه کار مغز ما با یون‌ها صورت می‌گیرد. آنچه برای تجاری کردن این تراشه‌ها مورد نیاز است. موادی هستند که بر “سینتیک”(Kinetics) کند اکسیدهای فلزی و پایداری دمای ضعیف پلاستیک‌ها غلبه کنند.

ماده کلیدی در واحدهای ECRAM که این گروه پژوهشی ابداع کرده‌اند. “MXene” نامیده می‌شود. این ماده، یک ترکیب دو بعدی است که به اندازه چند اتم ضخامت دارد و از کاربید تیتانیوم تشکیل شده است.

حامدی گفت: MXene، سرعت بالای شیمی آلی را با سازگاری مواد معدنی در یک دستگاه واحد ترکیب می‌کند. که در پیوند الکتروشیمی و تجهیزات الکترونیکی کاربرد دارد.

“آلبرتو سالیو”(Alberto Salleo)، پژوهشگر دانشگاه استنفورد و از اعضای این گروه پژوهشی گفت:

MXene ، سرعت، خطی بودن، نویز نوشتن، انرژی و استقامت معیارهای ضروری برای شتاب موازی شبکه‌های عصبی مصنوعی را با هم ترکیب می‌کند.

اگرچه پیش از خرید رایانه‌های نورومورفیک، باید بر موانع بسیاری غلبه کرد اما حامدی گفت که ECRAM دو بعدی حداقل در مورد مواد نورومورفیک، پیشرفتی را نشان می‌دهد. که شاید به هوش مصنوعی کمک کند. تا با ورودی‌ها و جزئیات گیج‌کننده سازگار شود. مغز، انرژی بسیار کمتری را مصرف می‌کند. همچنین، این روش می‌تواند دستگاه‌های قابل حملی را فعال کند که قادر به انجام دادن وظایف محاسباتی بسیار سنگین‌تری هستند.

این پژوهش، در “Advanced Functional Materials” به چاپ رسید.

پایگاه اطلاع رسانی ایران رصد، به گزارش ایسنا و به نقل از آی‌ای، بر اساس بیانیه مطبوعاتی دانشگاه “کالیفرنیا سن دیگو”، گروهی از مهندسان و جراحان مغز و اعصاب، یک حسگر مغزی پیشرفته ساخته‌اند که می‌تواند درمان سرطان و صرع را تا حد زیادی بهبود بخشد.

این حسگر جدید می‌تواند سیگنال‌های الکتریکی را از سطح مغز با وضوحی بی‌سابقه که تاکنون میسر نبوده است، ثبت و ضبط کند.

این پیشرفت، فرصت‌های جدیدی را به روی رابط‌های مغز و رایانه باز می‌کند. مانند حسگرهای قابل کاشتی که توسط شرکت‌هایی نظیر “نورالینک” متعلق به “ایلان ماسک” در حال توسعه است. این حسگر نه تنها به بهبود تشخیص بیماری‌های کشنده کمک می‌کند. بلکه این پتانسیل را نیز دارد که درک ما از مغز انسان را متحول کند.

حسگر الکتروکورتیکوگرافی مغزی

این دستگاه جدید نوعی حسگر الکتروکورتیکوگرافی(ECoG) است. این حسگرها معمولاً طی جراحی‌های باز مغز برای اندازه‌گیری سیگنال‌های الکتریکی مغز انسان به منظور تعیین دقیق بافت‌های فعال مورد استفاده قرار می‌گیرند و به جراحان کمک می‌کنند. تا تومورهای مغزی را برای حذف بهتر، مکان‌یابی کنند.

فناوری موجود در این دستگاه جدید که در مقاله‌ای در مجله Science Translational Medicine توضیح داده شده است. برای بهبود دقت حسگرهای ECoG طراحی شده است.

در حالی که امروزه اکثر دستگاه‌های ECoG بین ۱۶ تا ۶۴ حسگر دارند. دستگاه جدید تیم دانشگاه “کالیفرنیا سن‌دیگو” از ۲۰۴۸ سنسور استفاده می‌کند. دلیل این امر این است که این تیم توانسته شبکه‌های حسگر را با تراکم بسیار بیشتر تولید کند. و در عین حال از تداخلات و اختلالات مشکل‌ساز اجتناب کند.

این تیم برای رسیدن به این هدف به جای حسگرهای تخت پلاتینی که معمولاً استفاده می‌شوند. از میله‌های پلاتینی استفاده کردند. این کار، امکان پیکربندی ۱۰۰ حسگر در هر واحد را فراهم می‌کند. که وضوح فضایی صد برابر بیشتر از میانگین قبلی را میسر می‌کند. این شبکه‌های حسگر با قرار دادن میله‌ها بر روی یک ماده زیست‌سازگار به نام “پاریلن” ساخته شده‌اند. که تقریباً یک دهم ضخامت موی انسان هستند و ۱۰۰ برابر نازک‌تر از حسگرهای ECoG هستند که امروزه استفاده می‌شود.

دانشمندان در آزمایشات این دستگاه، مناطق کلیدی مغز را در چهار داوطلب در حین انجام وظایف حرکتی نقشه‌برداری کردند. آنها همچنین برای اولین بار بدون استفاده از سوزن و تحریک الکتریکی، ستون غشایی(cortical column) مغز موش را نقشه‌برداری کردند.

این تیم معتقد است که این دستگاه می‌تواند برای بهبود فناوری‌های رابط مغز و رایانه فعلی مورد استفاده قرار گیرد. از طرفی، “نورالینک” به تازگی اعلام کرده است که می‌خواهد یک مدیر آزمایشات بالینی استخدام کند، به این معنی که به زودی یک گام مهم به سوی کاشت تراشه‌های رایانه‌ای در مغز افراد برخواهد داشت.

“ایلان ماسک” در یک سخنرانی در سال ۲۰۱۹ اعلام کرد که رابط‌های مغز و رایانه می‌توانند به درمان بیماری‌های مغزی کمک کنند. در نهایت به کاربران اجازه می‌دهند تا با استفاده از ذهن خود به وب‌گردی بپردازند. آنها حتی می‌توانند به ما کمک کنند تا با ادغام با هوش مصنوعی، تهدیدات آن را کاهش دهیم.

پایگاه اطلاع رسانی ایران رصد، به گزارش گروه علم و پیشرفت خبرگزاری فارس به نقل از معاونت علمی و فناوری ریاست‌جمهوری، رابط کامپیوتری مغز درواقع با ﻫﻤﮕﺮاﯾﯽ ﻧﺎﻧﻮﻓﻨﺎوری و ﻋﻠﻮم شناختی شکل می‌گیرد. به گفته علی رسولی مدیر ترویج و فرهنگ‌سازی مرکز راهبردی فناوری‌های همگرا؛ این رابط شامل مجموعه‌ای از فنون برای دریافت و پردازش سیگنال‌های عصبی و تولید سیگنال متناسب برای بازخورد دادن به مغز است.

جایگزینی برای روش‌های معمول انتقال اطلاعات

این سامانه‌، نیاز انسان به روش‌های معمول انتقال اطلاعات، مانند گفتار یا فشردن صفحه کلید را کاهش داده یا جایگزین آنها می‌شود. بنابراین می‌تواند ارسال پیام از مغز افراد و رمزگشایی ذهن را ممکن کند. چنین قابلیتی سبب شده تا رابط کامپیوتری مغز در شاخه‌های مختلفی مانند سلامت، سرگرمی و کنترل کاربرد داشته باشد.

امکان تعامل معلولان با محیط

این محصول که مسیر میان مغز و رایانه را تعریف می‌کند. کاربردهای دیگری هم برای انسان دارد. از آنجایی که با این سامانه، فعالیت‌های ذهنی به سیگنال‌ها و فرمان‌های ملموس تبدیل می‌شوند. ضمن ارتقای قابلیت‌های افراد عادی، اشخاص معلول نیز امکان تعامل با افراد دیگر و محیط‌های خارجی را به دست می‌آورند.

فرد معلول به کمک این سامانه می‌تواند حالات ذهنی و تصمیمات خود را از طریق انواع روش‌ها از قبیل ابزارهای هجی‌کردن حروف، طبقه‌بندی معنایی یا ارتباط گفتار خاموش، به زبان آورده یا به روی کاغذ انتقال دهد.

اندازه‌گیری ویژگی‌های فیزیولوژیکی افراد سالم

بنابراین کاربرد این سامانه برای افراد معلول می‌تواند یافتن مسیرهای ارتباطی جایگزین باشد. هرچند که این محصول در انسان‌های سالم نیز کاربردهایی دارد. افراد سالم می‌توانند از این سامانه، به عنوان یک ابزار اندازه‌گیری فیزیولوژیک که اطلاعات احساسی، شناختی یا حالات روحی آنها را بازیابی می‌کند، استفاده کنند.

این رابط‌ها قادر خواهند بود تا عملکرد بدن را در مواردی که ممکن است خطایی از سوی انسان سر بزند، تقویت کنند. تقویت عملکرد یک راننده خواب‌آلود هنگام رانندگی، از جمله مثال‌های به‌کارگیری این فناوری است.

هر چند که سامانه رابط کامپیوتری مغز، خود به عنوان یک ابزار نوین محسوب می‌شود. اما محققان این حوزه درصدد هستند تا با توسعه این فناوری، به مسیرهای ارتباطی مستقیم میان مغز و وسایل خارجی برسند. تا بتوانند افکار و مقاصد انسان‌ها را به دنیای خارج منتقل کنند.

پایگاه اطلاع رسانی ایران رصد، به گزارش گروه علم و پیشرفت خبرگزاری فارس به نقل از معاونت علمی و فناوری ریاست‌جمهوری، سورنا ستاری معاون علمی و فناوری رییس جمهوری با اشاره به نوظهور بودن این حوزه فناورانه و ظرفیت‌های کشور برای پیشتازی فناوری شناختی گفت: این فناوری در پیوند با سایر علوم و فناوری‌ها می تواند تحول آفرین باشد. گام‌های خوبی در مسیر توسعه علو م وفناوری‌های شناختی پیموده شده است و همچنان، راه زیادی برای پیمودن در پیش داریم.

ستاری با تاکید بر این‌که می‌باید با نقش‌آفرینی بخش خصوصی، هزینه‌های بسیاری در توسعه مرزهای دانش، آموزش و توسعه فناوری‌های شناختی صرف شود، ادامه داد:

 ستادهای توسعه فناوری در معاونت علمی و فناوری ریاست جمهوری اهدافی چون توسعه نیروی انسانی، ایجاد و رونق زیست بوم نوآوری و کنار هم قرار دادن اجزای زیست بوم را دنبال می‌کنند. ستاد توسعه علوم و فناوری‌های شناختی نیز با در اولویت قرار دادن توسعه این فناوری، اقدامات اثربخشی را در این حوزه صورت داده است.

دستاوردهای یک حرکت پیوسته و هدفمند

معاون علمی و فناوری رییس‌جمهوری، با بیان این‌که بسیاری از پروژه‌های کلان، محصولات دانش‌بنیان و پژوهش‌های مرز دانش شناختی با همین الگو به ثمر رسیده است. عنوان کرد:

دستاوردهای ایران‌ساخت در حوزه علوم  فناوری های شناختی، حاصل یک روند تدریجی، مستمر و هدفمند بوده است. و حرکتی که از چند سال پیش آغاز شد. به بلوغی رسیده است که امروز این محصولات را  به تدریج وارد بازار می‌کند.

وی با تاکید بر هدف گذاری برای پروژه های مرز دانش گفت:

باید برای این که یک پروژه مرز دانش به نتیجه برسد. هدف‌گذاری دقیق صورت بگیرد. این که یک پروژه در ابتدای راه به محصول نرسد طبیعی است. اما ریل گذاری و ایجاد زیست بوم یک ضرورت است. و باید به این نتیجه برسیم توسعه ناگاه محقق نمی شود.

معاون علمی و فناوری رییس‌جمهوری، با بیان این‌که نتیجه حرکت مستمر و هدف‌گذاری شده در توسعه مرزهای دانش و فناوری، اقتدار و پیشتازی کشور است، ادامه داد: کشوری که می خواهد در حوزه‌ای توانمند شود. احتیاج دارد که توسعه دانش و  فناوری را اولویت قرار دهد. برای رسیدن به این توسعه باید حرکتی هدفمند، مستمر و پیوسته را آغاز کند. ایجاد یک زیست بوم مساعد، زمینه را برای رشد بذرهای نوآوری فراهم خواهد کرد. هدف تبدیل به محصول یا توسعه مرزهای دانش را به سرانجام می‌رساند.

حمایت از نخبگان علوم و فناوری‌های شناختی

ستاری با بیان این که علوم و فناوری‌های شناختی، حوزه‌ای جدید و نیازمند تربیت نیروی انسانی است. ادامه داد: در بسیاری از دانشگاه ها احتیاج داریم از فارغ التحصیلان ایرانی خارج از کشور استفاده کنیم. به همین سبب زمینه بازگشت این نخبگان را فراهم کرده ایم.

وی با اشاره به حمایت از توسعه مرزهای دانش در کنار پروژه های تجاری سازی گفت: تلاش می کنیم ساختار و فرهنگی را که به تولید داخل، ساخت محصولات رقابتی و قابل عرضه در بازارهای منطقه ای و جهانی منجر می شود ترویج و حمایت کنیم.

معاون علمی و فناوری رییس‌جمهوری شکل‌گیری زیست‌بوم فناوری‌های شناختی را امری ضروری دانست و ابراز کرد: شرکت های دانش بنیان، نیروی انسانی، سرمایه گذاران بخش خصوصی و آزمایشگاه های بخش خصوصی، متخصصان و پژوهشگران، بخش های اثرگذار این زیست بوم هستند و زمینه ساز تحولات و اتفاقات خوب خواهند شد.

توسعه طرح های فناورانه شناختی

همچنین در این بازدید، سید کمال خرازی مشاور معاون علمی و فناوری رییس‌جمهوری در حوزه شناختی با اشاره به اقدامات ستاد توسعه علوم و فناوری های شناختی معاونت علمی در حوزه آموزش، پژوهش و درمان گفت:

گستردگی حوزه علوم شناختی نشان دهنده عظمت خلقت انسان است. ضرورت بهداشت مغز و استفاده بهینه از مغز را دوچندان می کند. در این کارزار، دانشگاه‌ها نقش مهمی ایفا می کنند. ما استادان و پژوهشگرانی در دانشگاه‌هایمان داریم که اگر از ظرفیت آن ها استفاده شود می توانیم به دستاوردهای مهمی دست پیدا کنیم.

خرازی ادامه داد:

در ستاد توسعه علوم و فناوری های شناختی نیز پروژه های بزرگ تا رسیدن به محصول حمایت و هدایت می شود. در پروژه ایمپلت مغزی، ۸ دانشگاه مورد حمایت قرار گرفتند و توانستند این پروژه را به سرانجام برسانند. این دستاورد نشان دهنده اهمیت مدیریت و سیاستگذاری از یک سو و نقش دانشگاه ها از سوی دیگر است.

وی با تاکید بر حمایت ها از حوزه شناختی گفت:

اگر حمایت های مادی و معنوی معاونت علمی و فناوری ریاست جمهوری نبود. قطعا به این مرحله نمی رسیدیم و خوشبختانه توانسته ایم محصولات ایران ساخت بسیار ارزشمند را بسازیم. که توسعه پایدار این حوزه را تحقق ببخشد.

خرازی ابراز امیدواری کرد با حمایت های معاونت علمی و فناوری ریاست جموری، محصولات این حوزه در ساختارهای آموزش، درمان، مطالعه و پژوهش توسعه پیدا کنند. چراکه امروز شرکت های دانش بنیان و فناور بسیاری در حوزه علوم شناختی فعال هستند و ثمره فعالیت آنان را در توسعه این فناوری، بهبود بیماران و توسعه مطالعات مغز مشاهده می‌شود.

اجرای طرح های کلان حوزه شناختی

در بخش دیگری از این برنامه، مجید نیلی احمدآبادی دبیر ستاد توسعه علوم و فناوری‌های شناختی معاونت علمی و فناوری ریاست جمهوری با اشاره به برنامه‌های کلان این ستاد گفت:

از مهم‌ترین طرح‌های کلان و اولویت دار می توان به ارتقا سرمایه شناختی، توسعه فناوری‌های خواندن و نوشتن در مغز و ابزارهای نوین مطالعه مغز، توسعه کاربرد ترکبی علوم شناختی، هوش مصنوعی و کلان داده، توسعه دانش و کاربردهای ترکیب فناوری های سلول های بنیادی و شناختی و توسعه زیر ساخت نیروی انسانی، اشاره کرد.

ایجاد پیوند فناوری سلول‌های بنیادی و فناوری شناختی

دبیر ستاد توسعه علوم و فناوری‌های شناختی افزود:

بسیاری از تجهیزاتی را که برای آزمایش های پیش بالینی نیاز داریم. شرکت های دانش بنیان در کشور تولید کرده اند. و در حوزه فناوری های خواندن و نوشتن در مغز نیز طرح‌ها و پژوهش های فناوری در لبه دانش و فناوری در حال توسعه است. ۱۱ تیم دانشگاهی و ۲ شرکت دانش بنیان در این حوزه فعالیت دارند. که با تحقق حمایت های مالی به سرانجام خواهد رسید.

وی با اشاره به توسعه کاربرد ترکیبی علوم شناختی و هوش مصنوعی و کلان داده گفت:

تلاش کردیم این حوزه را ذیل یک شتاب‌دهنده به صورت تجمیعی شتابدهی کنیم. که خوشبختانه خوب جواب داده است. ۱۸ تیم دانشگاهی در قالب فرآیند شتابدهی تا شهریور ماه سال آینده نتایج خود را به سرانجام خواهند رساند

نیلی احمدآبادی، با اشاره به توسعه دانش و کاربردهای ترکیب فناوری های سلول های بنیادی و شناختی گفت:

تجهیز آزمایشگاه شناختی در رویان پژوه برای بررسی جنبه های شناختی سلول درمانی در پارکینسون، با مشارکت ۷ مرکز علمی در حال اجرا است. همچنین، طرح ایجاد مرکز ملی مغز و شناختی در حوزه علوم و فناوری بالینی ارتقا شناختی، طرح ایجاد مرکز ملی نخستیان برای توسعه فناوری های درمان نوین برای بیماری های شناختی و مغزی توسعه فناوری مزهای موچک برای مطالعات شناختی از دیگر برنامه‌های ستاد در این حوزه است.

رونمایی از دستاوردهای فناورانه ایران‌ساخت

۳۰ دستاورد فنی و تخصصی حاصل از اجرای طرح های تحقیقاتی محققان و متخصصان حوزه علوم شناختی تحت حمایت ستاد توسعه علوم و فن آوری های شناختی در دو سال اخیر رونمایی شد.

دراین نمایشگاه دستآورد های و محصولات  فناورانه در زمینه های ایمپلنت های مغزی، تحریک الکتریکی عمقی مغز، تحریک مغناطیسی مغز، واقعیت مجازی برای جوندگان، تحریک بویایی، رهگیر چشمی، الکترود و سیستم های ثبت و تحریک مغز و نیز بازی ها و برنامه های کاربردی شناختی به نمایش در آمد.

ستاری از قسمت های مختلف این رویداد نمایشگاهی بازدید کرد. و با صاحب‌نظران و دست اندرکاران حوزه علوم شناختی به گفت و گو پرداخت.

بومی سازی تجهیزات و ابزارها ، توسعه و تقویت بازار کسب و کارها مراکز و شرکت های دانش بنیان و تجاری سازی محصولات و تجهیزات حوزه علوم شناختی از اهداف رونمایی از تجهیزات و ابزارها حاصل از اجرای طرح های تحقیقاتی تحت حمایت ستاد توسعه علوم و فن آوری های شناختی است.

دراین رویداد نمایشگاهی، مراکز علمی و بالینی کشور می توانند نیازمندی های فنی و تخصصی خود در حوزه علوم شناختی را با برخورداری از سقف پنجاه درصدی حمایت ستاد توسعه علوم و فناوری های شناختی تهیه و تامین کنند.